29 april: het is koud vandaag. Waar die koude wind vandaan komt weten we niet, maar zelfs Karin doet haar pijpjes aan de broek😁. Vanmorgen staat de site van Delphi op het programma, beroemd vanwege het Orakel. Dit is niets anders dan een plaats, waar je advies kunt vragen aan de goden. In het oude Griekenland was het Orakel van Delphi het bekendste en vaakst bezochte orakel. Jaarlijks trok de tempel duizenden bezoekers. Het orakel, aan de voet van de berg Parnassos, was gewijd aan de Griekse God Apollo. De god van de geneeskunde, de muziek en het licht. Dit maakte, dat hij de toekomst van mensen kon zien. De overblijfselen stammen uit het einde van de zesde eeuw voor Christus. De tempel is meermaals vernietigd en herbouwd, als gevolg van aardbevingen en oorlogen. In 381 na Christus verbood de Romeinse keizer Theodosius alle heidense culten; het christendom was nu de enige toegestane religie. Dit betekende het definitieve einde van het orakel van Delphi. Dat de boodschappen nogal dubbelzinnig konden zijn, blijkt uit een bekend verhaal van Herodotos over Croesos, de extreem rijke keizer van Lydie. Toen deze vorst overwoog een veldtocht te ondernemen tegen het Perzische rijk van Cyrus II, trok hij eerst naar Delphi, in de hoop dat het orakel iets kon zeggen over de afloop. De koning ontving van het orakel de voorspelling dat “een groot rijk ten onder zou gaan.” Verheugd door deze boodschap, vertrok de koning vol vertrouwen. Na verloop van tijd ontdekte hij echter dat hij de voorspelling verkeerd had geïnterpreteerd. Zijn eigen rijk ging ten onder🤔. Wij blijven toch maar de nuchtere mensen, die geloven dat zij hun toekomst grotendeels zelf kunnen realiseren. De plaats ligt prachtig tegen een berghelling en biedt een fantastisch uitzicht. Na het museum bezocht te hebben met geweldige artefacten en beelden die ooit pronkten op de zuilen, wandelen nog even omhoog boven de site vanwege het mooie uitzicht op het stadion en de omgeving.

Na onze boterhammen opgegeten te hebben, rijden we via het bergdorp Arachova, naar de hoogvlakte Kalybia, om een wandeling in de bergen te maken. Het is in Griekenland niet eenvoudig om wandelpaden te vinden en als we er al eentje vinden, dan gaat deze meestal steil omhoog! Gelukkig is het pad door het bos, dus we hebben weinig last van de koude wind. We stijgen in korte tijd zo’n 500 meter en hebben dan uitzicht op de bergrug van het Parnassos gebergte, dat gemiddeld 2400 meter hoog is. Aangezien we dezelfde weg terug moeten, wordt het een krachttraining van de bovenbeenspieren, want de afdaling is altijd lastiger dan de beklimming. Moe maar voldaan komen we terug bij de caravan en het orakel heeft ons gezegd dat we heerlijk zullen slapen vannacht😉.

30 april: gisteravond heeft Karin nog een schitterende zonsondergang gefotografeerd. We rijden vandaag verder de bergen in en gaan vrij kamperen op een grasveld op 1209 meter hoogte met uitzicht op besneeuwde bergtoppen. Werkelijk een prachtige plek en we staan helemaal alleen! Dit is een gebied waar wilde paarden rondlopen en jawel, we zien er een paar. Na de lunch maken we een wandeling naar een topje op 1560 meter hoogte. Hier hebben we een panoramische blik rondom en zicht op de berg die wij op de Matterhorn vinden lijken, toepasselijk de Pyramida genaamd van 2508 meter hoogte. Vannacht zullen we vast een schitterende sterrenhemel kunnen bewonderen. Zo hoort vrij kamperen te zijn.

1 mei: wat een koude nacht! Het is maar goed dat we moeders fleecedekens meehebben en de kachel op gas werkt😉. We rijden dit prachtige berglandschap uit over smalle bergwegen, richting de kust. Karin heeft een mooie wandeling voor onderweg naar onze volgende overnachtingsplek gevonden op internet. Deze gaat over een pad die de bouwers van de spoorlijn hebben gebruikt, in de kloof van Asopos. We parkeren de caravan in een olijfboomgaard en rijden een bergweggetje op, tot vlakbij het beginpunt van de wandeling. Over kleine paadjes wandelen we de kloof in en hebben we schitterend uitzicht, op de niet meer in gebruik zijnde spoorlijn. Je moet hier zeker geen hoogtevrees hebben😁. Wel knap hoe de mensen in de 19e eeuw dit gebouwd hebben. Maar ja, we hebben natuurlijk al heel veel bouwwerken gezien die vele malen ouder zijn, waarvan we niet kunnen verklaren hoe die gebouwd zijn kunnen worden.

We wandelen terug naar de auto en Karin ziet vanaf hoogte onze caravan staan tussen de olijfbomen. Op zich niet vreemd, maar ze merkt op dat de deur van de caravan wéér open staat! Het noodlot heeft wederom toegeslagen; de caravan is helemaal overhoop gehaald en ze hebben zelfs geprobeerd de accu en de omvormer mee te nemen. Het meeste van de kleding van Karin is gestolen, zelfs de tasjes met onderbroeken, bh’s en sokken zijn weg en al het gereedschap. Gelukkig hadden we alle waardevolle spullen in de auto liggen, maar we zijn toch wel heel verdrietig over het feit, dat we kennelijk nergens de caravan alleen achter kunnen laten. Karin had een momentje nodig, maar we vloeken en slikken een paar keer en ruimen de caravan op. Onderweg was al de stop bij het monument van de slag van de Spartanen gepland, dus daar stoppen we dan ook. In het jaar 480 voor Christus stak de Perzische koning Xerxes met een gigantisch leger de Hellespont over. Zijn hoofddoel, was het veroveren van de vrije Griekse stadsstaten Sparta en Athene. Die hadden namelijk enkele jaren eerder een opstand gesteund tegen zijn vader Darius en waren er zelfs in geslaagd hem te verslaan tijdens de slag bij Marathon in 490 v. Chr. Tien jaar eerder waren de Spartanen vanwege het festival van Carnea te laat gearriveerd bij de slag bij Marathon. Om dit niet nog een keer te laten gebeuren, en gezien de ernst van de situatie, besloten de Spartaanse eforen toch toestemming te geven voor de uitzending van een kleine expeditiemacht. Besloten werd, dat de Spartaanse koning Leonidas samen met 299 man van zijn Hippeis, de koninklijke lijfwacht, af zou reizen naar de nauwe pas bij Thermopylae. Deze pas werd gescheiden door de zee en een gebergte. De bergen zijn er nog, maar de zee heeft zich in de loop van de tijd een aantal kilometers teruggetrokken. Daar moest de kleine groep van Leonidas de Perzen zo lang mogelijk ophouden, totdat ook de rest van het Spartaanse leger zich in de strijd kon mengen. Moderne historici hebben inmiddels vastgesteld dat er meer Grieken dan alleen de 300 Spartanen aanwezig waren in Thermopylae. Zo bezat iedere Spartaan zijn eigen Heloot (slaaf) en werd hun leger onder meer versterkt met 1.000 Arcadiërs, 700 Thespianen en 400 Corinthen. De totale legermacht van de Grieken wordt geschat tussen de 5.000 en 7.700 man. Ook de aantallen van het leger van de Perzische koning Xerxes kloppen niet. De 2,6 miljoen soldaten waar Herodotus over schreef waren schromelijk overdreven; vermoedelijk waren het er ‘slechts’ 300.000. Toch doet dit alles maar weinig af aan de heldendaad van Leonidas en de Spartanen. In de 3-daagse strijd offerden zij hun leven om Griekenland te ‘redden’ van een Perzische overheersing. Na de overwinning van Xerxes stootte hij door naar Athene en heeft zijn leger de stad geplunderd en de gebouwen op de Akropolis vernietigd.

Er zijn hier ook warmwaterbronnen, maar daar hebben we nu even geen zin in. We rijden door naar camping Venezuela aan de kust. Hopelijk staan we hier veilig. We zullen morgen de grote stad Lamia gaan bezoeken om kleding voor Karin en alle andere noodzakelijke zaken aan te schaffen. Ook de nippels voor de gasflessen lagen in het gereedschappenmandje, dus maar zien zien of we die ook weer kunnen kopen. Gido fikst in ieder geval de accu etc. met behulp van geleend gereedschap van onze vriendelijke Nederlandse buren. We hebben Henk en Anja al eerder op de camping bij Nafplion ontmoet. Karin heeft ondertussen haar iPad maar weer tevoorschijn gehaald, om naar campings langs de beoogde route te zoeken. Onze caravan ergens achter laten om een wandeling te maken vinden we geen goed idee meer. Zeker niet nu er vernielingen zijn aangericht en de inbrekers domweg van alles hebben meegenomen😠. Karin probeert nog te zwemmen in de zee, maar het water is hier te ondiep om echt lekker vooruit te komen. Dus dan maar aan de ouzo!

2 mei: na het ontbijt rijden we naar de stad. Karin heeft een paar adresjes van de eigenaresse van de camping gekregen en we moeten naar de supermarkt. In de super lopen heel wat figuren rond die we niet vertrouwen, dus Karin stopt haar I-phone met pasjes veilig weg in haar bh. En jawel, even later wordt er veel geschreeuwd, want een tiener heeft geprobeerd iemands zakken te rollen. Gelukkig is de kassière alert en is de beveiliger snel ter plaatse. Karin probeert in twee winkels een leuk jurkje en een bikini te scoren, maar dat is helaas niet gelukt. Wel hebben we onderbroeken en sokken kunnen kopen en Gido heeft weer voldoende gereedschap aangeschaft om de deur van de hangkast te repareren. Hopelijk blijft ons verdere ellende bespaard🙏. We hebben een heel gezellige avond met Henk en Anja. Wie weet komen we ze onderweg wederom ergens tegen.

3 mei: we verlaten de camping en Gido wil nog graag naar het museum van de de “300 Spartanen” (Hollywood kraker). Karin blijft bij de auto en de caravan, voor het geval dat en wacht geduldig tot Gido weer terugkomt. De reis gaat verder naar het schiereiland Pilion. Onderweg lunchen we aan de kust bij een strandje. Om hier te komen hebben we een afslag gemist, waardoor Gido ons over een zeer kronkelig weggetje door de bergen heeft moeten loodsen. Wel weer een prachtige omgeving. Ach zo kom je nog eens ergens😁. In de middag komen we aan op camping Sikia bij Kato Gatzea. Wat is het hier druk! Gelukkig kunnen we een goed plekje krijgen, met zon voor de panelen en uitzicht, tussen de bomen door, op de zee. De camping heeft een heerlijk terras aan het strand en nadat we de caravan hebben geparkeerd, gaan we een stuk zwemmen. Zalig! Ze verkopen hier ook snorkelsets, en aangezien die van Karin gestolen is, heeft ze er gelijk één gekocht. Ondanks dat de camping nagenoeg vol is, is er tot nu toe geen overlast qua lawaai. Eens zien of dat vannacht ook zo blijft.

4 mei: het was heerlijk rustig vannacht en de vogeltjes hebben ons aangenaam gewekt. We gaan vandaag een ritje met de auto over het schiereiland maken en onderweg stappen we uit bij verschillende strandjes aan de oostkust, waar we natuurlijk het water ingaan om te zwemmen/snorkelen. De weg door de bergen is wederom een plaatje en biedt vaak mooie uitzichten. Om bij de strandjes te komen, moeten we behoorlijk steil afdalen. Karin had nog een wandeling in gedachten van het ene strand naar een ander strand, maar gezien de warmte en de steilte van de hellingen, houden we dat voor gezien. Zwemmen is genoeg beweging voor vandaag😉. Ondanks dat het zondag is, is het gelukkig niet druk op de weg en aan het strand. Tussen de middag ploffen we neer op een terrasje in het bergdorpje Tsagkarada. Hier staat naast het kerkje een 1000 jaar oude plataan, immens groot! Tegen borreltijd zijn we terug op de camping en rest ons niets meer dan bijkomen van deze vermoeiende dag.

5 mei: gisteravond hebben we netjes om 20.00 Nederlandse tijd de doden uit de 2e wereldoorlog herdacht. Maar we willen zeker ook stilstaan bij alle oorlogsslachtoffers heden ten dage. In het oude Griekenland is ook veel gevochten, maar gelukkig is het nu rustig, zodat wij ons alleen zorgen hoeven te maken, hoe wij zonder weer bestolen te worden verder kunnen reizen. Het consulaat in Thessaloniki heeft gebeld, dat de nieuwe documenten aangekomen zijn. We spreken af dat we laten weten wanneer wij daar zullen zijn en maken te zijner tijd een afspraak om de paspoorten op te halen. We rijden vandaag wederom de bergen in, om naar een paar watervallen te wandelen. De bergweg voert ons door prachtig mooi fris groen bosgebied en we parkeren de auto ergens naast de weg. Op Maps.me wordt het wandelpad goed aangegeven, maar zoals wel vaker in Griekenland, zijn deze erg slecht onderhouden. Toch komen we al wandelend bij twee mooie watervallen, waarvan één prachtig okergeel gekleurde afgeslepen rotsen heeft. Er wordt vandaag niet gebadderd, het water is te koud en er is geen zonlicht om ons op te warmen. Wel moeten we blootsvoets de beek doorwaden, om er aan de overkant achter te komen, dat het zogenaamde wandelpad echt geen pad meer is😞. De wandeling is dan ook korter dan gedacht, maar dat geeft ons de mogelijkheid om eenmaal terug op de camping nog heerlijk te gaan zwemmen.