Selecteer een pagina

5 mei: wat een omslag in het weer: ronduit fris en nat. Het uitgestippelde fietsrondje gaan we niet doen, we stappen in de auto naar kampeerwinkel De Wit in Schijndel. Gido wil nog voor de verschillende landen een gasflesadapter kopen. Die hebben we nodig, aangezien we in sommige Europese landen onze gasflessen niet kunnen laten vullen. Je wordt geacht een gasfles van het desbetreffende land aan te schaffen en dan hebben we daar een koppelstuk voor nodig. Afgelopen winter waren we al bij Obelink in Winterswijk, maar De Wit lijkt nog groter😯. En een volk dat daar rondloopt! Nou ja, we zijn geslaagd en hebben ons in kunnen houden, ondanks alle aanbiedingen.

Na de lunch gaan we een klein ommetje van 6,5 km in de omgeving maken. Karin denkt dat ze dat nog wel moet kunnen zonder al te veel pijn. We wandelen langs prachtige oude boerderijen en steken twee keer de Dommel over. De enkel is niet erg blij met de korte wandeling. Misschien de volgende keer toch maar stokken meenemen🤔⁉️

6 mei: we zijn brutaal en besluiten vanmiddag pas na de lunch van de camping te vertrekken. Het is rustig op de camping en de eigenaren hebben we niet gezien, dus het zal wel mogen. Karin heeft voor deze ochtend twee toeristische trekpleisters in petto. We stappen op de fiets en stoppen eerst bij het Classic Park automuseum in Udenhout. Gido is als een kind zo blij in de snoepwinkel, maar de prijskaartjes liegen er niet om, dus wordt er geen oldtimer aangeschaft. De favoriet van Karin is overigens een kampeermiddel😉.

We fietsen verder naar Boxtel, waar we het Oertijdmuseum bezoeken. Dit museum is ontstaan nadat de eigenaar Rene Fraaije in 1983 zijn verzameling fossielen in de schuur bij zijn ouderlijk huis ging tentoonstellen. Vanuit deze hobby is het huidige museum ontstaan, waar naast ontzettend veel fossielen ook replica’s van dinosaurussen te zien zijn en er uitgelegd wordt hoe de gevonden fossielen geprepareerd worden. Heel interessant, voor zowel jong als oud!

Na de lunch koppelen we de caravan aan en rijden we naar camping de Somerweij, vlakbij het dorp Someren. Dit is helaas onze laatste camping voor nu, want zondag rijden we weer naar huis, in verband met de operatie van Karin. Het weer schijnt beter te worden, dus gaan we nog een paar dagen genieten van de mooie omgeving.

7 mei: aangezien we dichtbij België zijn en we daar veel goedkoper petroleum en benzine kunnen tanken dan in Nederland, rijden we vandaag naar Maaseik. Afgelopen winter hebben we hier op de terugweg vanuit Spanje voor 1 euro per liter petroleum gekocht. Nu kost het sinds twee maanden 2 euro per liter! Nog steeds goedkoper dan thuis, maar 100% duurder dan in januari is toch echt bizar😱.

Karin heeft in de buurt aan de Belgische Maas een mooi zwemgebied gezien, dus hebben we de zwempakken meegenomen en gaan we, in het nog altijd koude water, eindelijk weer eens zwemmen. De zon schijnt volop, kortom zalig! Na de lunch maken we nog een kleine wandeling, alvorens we terugrijden naar de camping. Onderweg nog een gebraden kip gescoord, die we samen met verse zelfgebakken patat oppeuzelen in de caravan. Topdag😁.

8 mei: Karin heeft weer een afwisselende fietstocht uitgezocht vandaag. We fietsen onder andere over het grootste aaneengesloten heidegebied van Nederland, de Strabrechtse heide, naar Helmond. Hier bezoeken we kasteel Helmond. Met de bouw van de huidige waterburcht werd in 1325 begonnen. Na een leuke rondtocht door het kasteel, fietsen we naar de kubuswoningen ontworpen door Piet Blom. Nee hoor, niet helemaal naar Rotterdam, maar gewoon in Helmond😁! In Rotterdam zijn we al eens binnen wezen kijken in deze bijzondere woningen. Niet iets voor ons, want je staat de hele dag in de hoek..

We fietsen verder en komen langs kasteel Croy, alvorens we in Heeze op een gezellig terrasje neerploffen voor een lokaal biertje. Met een beetje alcohol in onze benen (dan is ondersteuning toch wel echt fijn😁), komen we na ruim 68 km weer terug op ons eigen terras.

9 mei: we fietsen vandaag allereerst naar het NP de Peel. We stappen af en lopen een korte wandeling door dit voormalige turfwinningsgebied. Wat wij jammer vinden, is dat er heel veel grassen en dode bomen in dit gebied staan en dat je maar weinig van het hoogveen zelf ziet😞. Desalniettemin genieten we toch van de wandeling, ook al vindt de enkel van Karin het niet al te prettig.

De fietsroute gaat verder langs landerijen, door bossen en nog veel meer kleinere veengebieden. Aan het einde van de tocht in Someren wat boodschappen doen en dan ploffen we weer neer bij de caravan. In Brabant is het geweldig mooi fietsen👍. We besluiten om er nog een nachtje aan vast te plakken, zodat we morgen, zondag nog een fietstocht kunnen maken. Wat is het leven van een pensionado toch vervelend😉.

10 mei: we zijn al noordoostwaarts en zuidoostwaarts gefietst, dus vandaag fietsen we richting de omgeving van Weert. Er staat een fris windje, hopelijk warmt het nog wat op in de loop van de dag. Ook nu fietsen we over leuke fietspaden door prachtige bossen en heidevelden, waaronder een stukje van de Kempen en de Groote Heide. Het ene na het andere natuurgebied wisselt elkaar af in dit deel van Noord Brabant. Onderweg stappen we twee keer af om korte wandelingen te maken. We genieten volop en zijn blij met de keuze dat we een dag langer gebleven zijn en keren naar deze regio vast nog eens terug!

13 mei: operatiedag! Gido brengt Karin naar het ziekenhuis in Stadskanaal en zij meldt zich om 10.45 op de afdeling dag opname. Dan denk je: fijn ik hoef niet al te lang nuchter te zijn, maar ik word pas om 12.15 van de afdeling naar de pre-operatie afdeling gebracht. Daar krijg ik alle toeters en bellen aangesloten op mijn lichaam en is het wachten op de anesthesioloog die de ruggenprik komt geven. Daarna is het weer een kwestie van geduld, want de benen moeten natuurlijk wel volledig verdoofd zijn eer er in gesneden kan worden😉. Uiteindelijk is het dan zover en word ik nog bijna in de verkeerde operatiekamer (daar lag al iemand onder het mes😱) naar binnen gereden. Ik mag meekijken tijdens de ingreep en wat ik te zien krijg is confronterend. Ik weet al jaren dat ik een slecht enkelgewricht heb, maar de ravage van binnen is enorm! De orthopeed knipt er lustig op los in al het aangetaste synoviale ⁉️ weefsel en verwijdert een aantal ingekapselde kraakbeen defecten. Met andere woorden: hij ruimt de troep op! Dat geeft mij enigszins hoop, want dat kan in ieder geval niet meer voor irritatie zorgen. De keerzijde is dat ik op een groot deel van het gewrichtsoppervlak geen kraakbeen meer heb en dat is niet goed😞.

Op de uitslaapkamer krijg ik een heerlijk waterijsje en nadat ik deskundig in de gaten ben gehouden of alles goed gaat met mij, mogen alle toeters en bellen weer van mijn lichaam en word ik teruggereden naar de afdeling. Inmiddels is het al 13.30 en heb ik enorme trek in eten. De twee slappe boterhammen met kaas, gaan erin als zoete broodjes. Gido komt dan binnen gewandeld in de veronderstelling dat ik al opgehaald kan worden na een telefoontje van de verkoever verpleegkundige😁. Gido zal geduld moeten hebben, want mijn benen zijn nog volledig onder narcose. Uiteindelijk verlaat ik het ziekenhuis pas om 17.30!

En nu is het afwachten of de ingreep voldoende effect heeft gehad, zodat ik hopelijk (in ieder geval een periode) pijnvrij kan wandelen🙏.