11 juni: de weersvoorspelling komt uit en het regent de hele dag😞. In de regen is het net zo goed om te zwemmen, dus toch een klein beetje beweging voor ons beiden. Karin vindt het water te koud om lang in te blijven, maar Gido zwemt rustig een half uur! Daarna kruipt hij wel terug in bed met veel kleding aan, zodat hij kan opwarmen😁. De rest van de dag en avond vermaken we ons met spelletjes, lezen en verdere voorbereidingen voor de reis. Geen BBQ dit keer, maar we hebben nog een heerlijk gerookte vis uit Palanga als avondmaal👌. Als toetje een korte geschiedenis van het ontstaan van de Baltische staten.

In de 13e eeuw maakten de Baltische gebieden hardhandig kennis met de rest van Europeanen. Kruisvaarders en missionarissen trokken het gebied in om de inwoners te bekeren tot het christendom. De Litouwse stammen werden katholiek en richtten een eigen staat op, het Groothertogdom Litouwen. Estland en Letland daarentegen werden kruisvaarderstaten, waar de Duitse overheersers de heidense volkeren gewelddadig bekeerden. Tot de 16e eeuw zouden de kruisvaarders in Lijfland, zoals Letland toen heette, en Estland blijven. In de tussentijd groeide Litouwen in belangrijkheid. Op haar hoogtepunt heerste de Litouwers naast Litouwen,ook over het huidige Wit-Rusland en delen van Oekraïne en Rusland. Aan het begin van de 16e eeuw beleefde het Groothertogdom een culturele Renaissance. In die eeuw nam echter de dominantie van de staat af ten faveure van Polen. De Poolse cultuur verspreidde zich door de Litouwse landen en in 1569 leidde dit tot het samengaan van Polen en Litouwen in het zogenaamde Pools-Litouwse Gemenebest. Deze staat zou tot de 18e eeuw een belangrijke speler blijven in Oost-Europa. Na het vertrek van de kruisvaarders kwam het zuiden van het tegenwoordige Letland onder Pools-Litouwse invloed. Het noorden van Letland en Estland werden Zweeds. In 1721 verloor Zweden zijn Baltische eigendommen aan de Russische tsaar. Polen-Litouwen werd in de 18e eeuw verdeeld onder de Pruisen, Russen en Oostenrijkers. In 1795 waren alle Baltische staten Russisch en dit zou tot de Russische Revolutie in 1917 zo blijven. Na drie jaar strijd wisten de drie Baltische staten onafhankelijk te worden. Deze vrijheid zou echter niet lang duren: in 1940 pleegde de Sovjetunie staatsgrepen in Litouwen, Letland en Estland. Onder dreiging van een militaire invasie ondergingen de Baltische regeringen hun lot. Een jaar later werden de landen een bloederige slagveld terwijl de Duitsers en de Sovjetunie elkaar bevochten. Na de oorlog kwam het gebied weer onder Sovjetse heerschappij en pas in 1991, met het uiteenvallen van de Sovjet-Unie, verkregen de drie Baltische landen weer hun onafhankelijkheid.

12 juni: het is droog en de zon piept af en toe tussen de wolken door. Na ons ochtendritueel belt Karin haar broer Wouter op om hem te feliciteren met zijn 65e verjaardag🥳. De mannen zijn inmiddels met hun schip in Parijs aangekomen en maken onderweg heel wat mee. Wij stappen na het ontbijt op de fiets en maken een rondje om het meer. Er ligt hier een geasfalteerd fietspad, maar Karin heeft een kleine uitbreiding gevonden en natuurlijk fietsen we dan over een zanderig wasbord. We passeren twee dorpjes, met ieder een houten kerkje en aparte klokkentorens uit 1744 en 1746. Er staan in Litouwen veel houten huizen, die vaak verwaarloosd zijn. We fietsen door mooie bossen en over stille landwegen en komen tot de conclusie dat er alleen zoveel natuur kan bestaan, als er weinig mensen wonen in een land. Dat gaat ons in Nederland nooit lukken met ruin 18 miljoen inwoners😧. Na ruim 30 km zijn we terug bij de caravan en kunnen we genieten van de stilte en de omgeving. Tenminste dat was de bedoeling. Er komt echter een aantal jongelui met hun tentjes voor het weekend kamperen en wat doen die, behalve tot in de vroege uurtjes met elkaar om een kampvuur zitten kletsen? Jawel, muziek draaien! Om 01.00 heeft Karin er genoeg van (Gido ligt op het ene oor waarmee hij nog wel iets hoort, dus heeft er kennelijk geen last van) en vraagt hen vriendelijk of ze de muziek zachter kunnen zetten. En ze geven daar gehoor aan, ze zetten de muziek zelfs helemaal uit😁. Welterusten.

13 juni: de zon schijnt volop en zelfs Karin gaat een stukje zwemmen. We verlaten dit mooie plekje aan het meer en rijden zo’n 145 km noordwaarts de grens over naar Letland. Gelukkig over redelijk goede asfaltwegen, zelfs in Letland😉. We parkeren de caravan op een plek aan de rivier Venta, met uitzicht op het historische plaatsje Kuldiga. Aangezien het vanmiddag is begonnen met regenen, zitten we binnen in plaats van door het stadje lopen. Maar na het avondeten klaart het toch op en kunnen we op pad. Fijn dat we zo noordelijk zitten, want het blijft lekker lang licht. De meeste toeristen komen voor de 240 meter brede waterval, maar ook het oude historische centrum is de moeite waard om door te lopen.

14 juni: helaas belooft het vandaag een regenachtige dag te worden. Er zijn twee toeristische trekpleisters in de omgeving die we gaan bezoeken met de auto. De eerste is het kasteel van Edoles. Het kasteel werd oorspronkelijk gebouwd voor de bisschop van Piltene tussen 1264 en 1267. Van 1561 tot 1920 was het eigendom van de Baltisch-Duitse baron von Behr en zijn nakomelingen. Tijdens de revolutie in 1905 stond het kasteel in brand en werd de inhoud geplunderd. Sinds 1996 is het in particulier bezit en is de restauratie begonnen, met als gevolg dat het nu een museum en een hotel herbergt. Aangezien we 60 plussers zijn, mogen we voor gereduceerd tarief naar binnen😁.

Na de lunch rijden we terug richting Kuldiga en gaan we de zandgrotten van Riezupe bezoeken. Het gangenstelsel van ruim 2 km lengte is door drie generaties mensenhanden gegraven ter winning van het kwartsrijke zand, bedoeld voor de glasindustrie. We lopen in het stikdonker (bijgeschenen door de smartphones) door smalle gangetjes over zeer fijn wit zand. Het plafond is van zeer sterk dolomiet gesteente en in de wanden zie je een gekleurde kleilaag. Tegenwoordig loont het niet meer om het zand te winnen, dus komen de inkomsten voor de eigenaren uit de paar toeristen die hiernaartoe komen🤨.

Ondanks dat het de rest van de middag regent, kunnen we ’s avonds toch de BBQ aansteken. We krijgen Duitsers met een caravan naast ons staan. Dat zien we toch niet vaak een mede caravan vrij kampeerder.

15 juni: na een prima nachtrust gaat Karin boodschappen bij de bekende supermarkt doen. Tijdens het afrekenen bij de zelfscan terminal, wordt het pak rode wijn geweigerd. Een medewerkster weet te vertellen dat er in Letland voor 10.00 geen alcohol verkocht mag worden😯. Kennelijk mogen mensen alleen na 10.00 dronken worden? Een zogenaamde ochtendklok. In de tussentijd heeft Gido getracht de Duitse buren te helpen. Er komt namelijk geen water uit de kranen van hun caravan. Nu zijn zij gisteren over een lange weg met kinderhoofdjes gereden, dus er zal wel een verbinding losgetrild zijn. Dat probleem hebben wij ook al eens gehad. De caravan wordt overhoop gehaald, maar de mannen kunnen de oorzaak niet vinden😞. Na het ontbijt nemen we afscheid (hopelijk weten ze het op te lossen) en rijden we naar camping Bukdangas aan het Usma meer. Om hier te komen moeten we helaas 11 km over onverharde wegen rijden, waaronder natuurlijk de bekende gravel wasbordweg. Als er bij ons maar niets lostrilt in de caravan🙏. We rijden door dicht begroeid bos en komen aan op een zeer idyllisch plekje. We zijn de enige kampeerders en hebben vrij uitzicht op het meer. Het wemelt hier van de watervogels en ook de ooievaar komt langs om te zien of er nog iets te halen valt. Karin maakt meteen gebruik van de hete douche, want op zwemmen na is het al weer een tijdje geleden dat we ons grondig gewassen hebben. In de tussentijd bereidt Gido de lunch en kunnen we de rest van de middag luieren en genieten van de rust en de omgeving. Prachtige wolkenluchten en een groep kraanvogels vliegen voorbij. Wanneer het weer beter zou zijn, kunnen we hier beslist een paar dagen vertoeven. Totale stilte op het kwinkeleren van de vogels en kwaken van de kikkers na dan😉.

16 juni: we worden laat wakker, met het tikken van de regen op het caravandak. We besluiten om na de lunch te vertrekken richting de stad Ventspils. Aangezien het blijft regenen en we geen zin hebben om in de regen door een stad heen te struinen, rijden we door naar onze vrije overnachtingsplek. Dit is een parkeerplaats aan het meer Busnieku, net ten noorden van de stad. Gelukkig klaart het tegen de avond toch weer op, zodat de BBQ aangestoken kan worden😊. Er komen geregeld mensen even genieten van het uitzicht over het meer, maar ’s avonds laat zijn we dan toch weer helemaal alleen. Zalig!

17 juni: helaas gooit de harde wind roet in het eten om ’s ochtends vroeg een rondje in het meer te zwemmen😞. Ons lijf wassen in het koude water kan natuurlijk wel. Na het ontbijt stappen we op de fiets richting het strand. Het fietspad voert ons weer door dichtbegroeid bos naar een andere Park4Night plek, maar we zijn blij dat we aan het meer staan. Hier waai je helemaal weg en het strand is moeilijk te bereiken, vanwege de hoge kliffen. We vervolgen het fietspad en komen na 17 km aan in de havenstad Ventspils. Veel bedrijvigheid is er echter niet in laatste haven van Letland aan de Oostzee. De kleine stad zelf heeft niet veel toeristische trekpleisters, op het één van de oudste en best bewaarde middeleeuwse vestingen in Letland na dan. Het kasteel werd gebouwd in de tweede helft van de 13e eeuw en is voor het eerst vermeld in 1290 door de Lijflandse Orde (een tak van de Duitse Orde). We bezoeken het kasteel en mogen weer tegen gereduceerd tarief naar binnen😁. In 1314 sloot Ventspils zich aan bij de invloedrijke Hanzesteden, een economisch samenwerkingsverband, en werd het een belangrijke stad. We fietsen kriskras door de stad en Karin fotografeert natuurlijk een aantal bouwvallen😉. De stad heeft ook enorm veel koeien tentoongesteld, na twee kunstenaars evenementen in 2002 en 2012. In de late middag zijn we terug bij de caravan en gelukkig schijnt de zon volop. Anders zou het met de harde wind te koud zijn om buiten te zitten. En ons voornemen om nog even te gaan zwemmen laten we maar voorbij gaan.

De avond sluiten we af met een plaatje van de ondergaande zon.