2 juli: het regent vanmorgen😞. Dat weerhoudt ons natuurlijk niet om te gaan zwemmen in het meer, nat worden we toch 😂. Het water is overigens warmer dan de buitentemperatuur en ook dit meer is net diep genoeg om goed in te kunnen zwemmen. Na het ontbijt rijden we richting de kust en vandaar gaat de route noordwaarts de grens over met Estland. Na ruim een uur rijden komen we aan op onze vrije kampeerplek, net ten zuiden van de badplaats Pärnu. Het is een parkeerplaats geliefd bij de lokale bevolking, want het ligt aan de zee en er is geen grammetje zout te bekennen in het ondiepe zeewater😁. Vandaar dat er overal riet en grassen groeien.

Na de lunch stappen we op de fiets naar de badplaats Pärnu. De route ernaartoe gaat volledig over een verhard fietspad; dat hebben we al een tijdje niet meer mogen meemaken😉. Pärnu is de zomerhoofdstad van Estland en niet onterecht. Het heeft een gezellig oud centrum en kilometers lang zandstrand, met overal vertier en leuke strandtenten. We fietsen langs de boulevard en door het centrum, waar naast de bekende houten huizen ook hele moderne nieuwbouwappartementen gebouwd zijn of -worden. Aan het strand eten we een ijsje en bekijken we de badgasten. Verdrinken kun je hier nauwelijks, want het ondiepe water strekt zich enkele honderden meters de golf in. Terug bij de caravan pakken we onze stoelen op, nemen een drankje en pinda’s mee naar het strandje en genieten we van het uitzicht en de zon. De avondmaaltijd halen we bij de snackbar op het terrein; hamburgers met patat. De gehele avond is het nog een komen en gaan van badgasten, maar ’s nachts is het heerlijk rustig!

3 juli: het heeft vannacht behoorlijk geregend en onze Zuid-Koreaanse buurman zit met de camper vast in de modder. Gelukkig hebben we een trekkabel en met hulp van een Duitse buurman weet Gido de camper uit de modder te trekken👍. Wellicht verstandig om voortaan gewoon op verharde ondergrond te blijven staan. Karin heeft voor vandaag drie kleine rondwandelingen op de planning staan in het N.P. Soomaa, wat moerasland in het Ests betekent en 396 km² groot is. Dit gebied is 10.000 jaar geleden gevormd na het verdwijnen van de ijskap. We trekken de lange wandelbroek aan, want er wordt gewaarschuwd voor zwermen muggen in het natuurgebied. Na een dik half uur rijden komen we aan bij de Riisa rondwandeling, die 5 km lang is. De route verloopt bijna volledig over loopplanken en voert ons over het hoogveen, langs een paar meertjes en door bos. Veel muggen zijn er gelukkig niet, misschien weggespoeld door de regen😂. Wel eten we onderweg bosbessen! Na dit rondje rijden we verder naar de kortste rondwandeling voor vandaag, die ons door een bevergebied voert. We zien geen bevers (het is ook niet aan het schemeren), maar wel heel duidelijk de sporen van al hun arbeid om voedsel te vergaren. Als laatste wandeling doen we de 4,5 km lange Ingatsi-route, die ons ook weer over hoogveen naar een paar meertjes brengt. Wat hebben de Baltische staten toch een enorm oppervlak aan puur natuur!

De enkel van Karin heeft er na in totaal ruim 10 km, meer dan genoeg van al dat gewandel, dus we keren terug naar onze overnachtingsplek. Onderweg halen we nog extra water en doen we boodschappen voor de komende drie dagen. Tussen de buitjes door steekt Gido de BBQ aan. Na de afwas badderen we zalig in het warme water van de zee en maakt Karin een foto van een prachtige dubbele regenboog. ’s Avonds laat barst een hels onweer los, waardoor we nog een tijdje wakker gehouden worden. Hopelijk komen wij morgen niet vast te zitten door de hevige regenval🤔. Ach, dan bivakkeren we hier gewoon nog een dagje extra.

4 juli: we hebben het overleefd! Maar wat een natuurgeweld was het de afgelopen nacht. Gido gaat badderen in de zee en ziet dat het zeewater behoorlijk ver het graslandje is opgerukt. Na het ontbijt vertrekken we zonder enige moeite vanaf dit mooie plekje naar een volgend mooi plekje bij het gehucht Matsalu. Deze parkeerplaats ligt aan de gelijknamige baai, in de buurt van de veerboot naar het eiland Saaremaa. Wanneer wij aankomen vertrekt er net een camper, zodat we een mooi plekje hebben voor ons alleen. Gido laat de drone op, voordat een volgend onweer over ons heentrekt. Tussen de buien door kunnen we toch genieten van de zon en zelfs barbecueën. Prachtige wolkenluchten passeren ons, zodat Karin telkens opspringt om foto’s te maken😁.

5 juli: het is hier zo stil, dat we pas na half negen echt wakker worden. De depressie is nog niet voorbij, want ook vanmorgen regent het met tussenpozen. Het is gelukkig niet koud, dus we gaan gewoon zwemmen. Vandaag staat er korte overtocht met een veerboot op de planning. Estland beschikt over meer dan 2000 eilanden en wij willen de drie grootste en bewoonde gaan bezoeken. De oversteek van Virtsu naar het eilandje Muhu duurt 25 minuten en kost ons 31 euro, een koopje! We rijden naar de kliffen van Uugu, waar we een korte wandeling maken en Gido de drone de lucht in stuurt. De kliffen zijn 300 meter lang en gevormd in dolomiet gesteente.

Na deze korte onderbreking rijden we verder naar onze overnachtingsplek, een verlaten oude haven aan de noordkust. Het weerbericht ziet er niet gunstig uit, maar we staan gratis en kunnen van het uitzicht op zee de rest van de middag genieten. Tijdens een korte opklaring maken we een wandelingetje langs de kust. Tegen het avondeten komt er zomaar een Duitse camper het plekje oprijden en jawel hoor, gewoon ons uitzicht blokkeren😤. Kunnen ze niet ergens anders gaan staan?

6 juli: ondanks de prima nachtrust worden we vroeg wakker. Is niet erg, want we hebben vandaag een drukke planning volgens de reisleidster. Na het ontbijt rijden we eerst naar het pittoreske dorpje Koguva. Dit dorpje bestaat grotendeels uit originele 19e-eeuwse boerderijen en is een soort van openluchtmuseum. We slenteren wat door de straatjes en Karin leeft zich uit met foto’s schieten.

We verlaten het eiland Muhu via een strekdam en bereiken na 4 km het eiland Saaremaa. Als eerste stop parkeren we de combinatie bij de meteorietkrater van Kaali. De grootste krater, Kaali järv, heeft een diameter van 110 meter en een diepte van22 meter, met een meer op de bodem. De inslag vond naar schatting plaats tijdens de Bronstijd.

Hierna rijden we naar de hoofdstad Kuressaare. We doen de broodnodige boodschappen en Karin heeft op Park4Night een gasflesstation gevonden. Zonder enige problemen wordt onze bijna lege gasfles met propaan gevuld voor 28 euro. Top! We parkeren de combinatie en Gido bereidt onze lunch. Na de lunch stappen we op de fiets naar de middeleeuwse burcht van Kuressaare. De bouw is in 1340 begonnen als onderkomen voor bisschoppen en naast de functie als klooster had het ook een verdedigingsfunctie. Daarom ligt het ook heel strategisch aan zee en zijn in latere eeuwen (dubbele) muren, een gracht, een molen en torens toegevoegd. In de burcht zit een museum en wij gaan dit bezoeken. Een deel ervan is gewijd aan WO II en de Sovjettijd. Er is heel veel strijd geleverd op Saaremaa. In 1941 was de Sovjetunie (waarmee Estland een min of meer gedwongen pact had gesloten) in de verdediging tegen de Duitsers en in 1944 waren de rollen omgekeerd en kwamen Estland en de andere twee Baltische staten onder het Sovjetregime.

Wanneer we eindelijk uitgekeken zijn in het uitgestrekte museum, fietsen we terug naar de caravan. We moeten, voordat we naar onze overnachtingsplaats rijden, eerst nog langs een tele2 winkel. Gido heeft het gisteren niet voor elkaar gekregen om een simkaartje voor Estland in het modem te installeren. Hopelijk kunnen zij ons daarmee helpen. In een groot shoppingcenter zit zo’n winkeltje en ja ze kunnen ons gelukkig weer aan internet helpen! Blijkt dat we het simkaartje eerst moeten activeren door het in een telefoon te steken en een willekeurig nummer te bellen😯. Goed, alles werkt weer en we kunnen verder. Om vijf uur ’s middags komen we aan bij onze vrije kampeerplek, wederom aan zee, vlakbij de Sõrve vuurtoren. We zijn helaas genoodzaakt vlakbij twee Duitse campers te gaan staan, maar het uitzicht is nog steeds prachtig. Net op tijd kunnen we barbecueën, want een onweersfront passeert ons wederom. De rest van de avond is het gelukkig droog en het belooft morgen ook een zonnige dag te worden👍.

7 juli: helaas voor ons, is het zeewater hier te bedekt met algen en wier, waardoor zwemmen geen optie is. Karin heeft voor vandaag een fietsrondje in petto over het schiereiland, dus nu maar hopen dat er geen kleine bospaadjes in het verschiet liggen voor Gido😂. We fietsen vanaf onze overnachtingsplek eerst naar de Sõrve vuurtoren, waar Gido de drone omheen laat vliegen. Daarna fietsen we langs de ruïne van de Loode vuurtoren, waar we dachten even een dip in de zee te kunnen nemen, maar ook hier veel wier en algen en grote keien in het water. Wanneer we langs de waterkant fietsen zien we twee zeearenden opstijgen. Maar waar zijn ze weer geland? Wanneer we de zee-inham gerond hebben, ziet Karin er eentje in de verte op een grote steen zitten. Helaas een beetje te ver weg voor een perfecte foto, maar goed, we hebben kunnen kijken naar deze machtige vogel. Gelukkig staan er geen grote windturbines in de omgeving, dus de overlevingskans van deze mooie vogels is hier groter dan in Nederland. Een klein stukje verderop stoppen we bij een steenmannetjesveld en warempel, Karin ziet de tweede zeearend een vis oppeuzelen. Gido laat de drone op en weet de vogel in beeld te brengen. Ook Karin weet op tijd de ontspanknop in te drukken en zie het resultaat.

Over gravelwegen fietsen we door het bos terug naar de caravan en verwonderen ons over het feit dat er nog geen camper zich hier gesetteld heeft. Prima voor ons natuurlijk om helemaal alleen de middag te kunnen doorbrengen aan de kust!

8 juli: regen, regen en nog eens regen. We doen het rustig aan vanmorgen, in de hoop dat het toch nog droog wordt. Om 10.30 regent het nog licht en pakken we alles in. We rijden richting het noorden en halen onderweg drinkwater uit de winkel en water voor in de tank op een begraafplaats. We stoppen bij de bron van een riviertje, de bron van Veskijogi, en Karin spot hier vijf verschillende orchideeën🤗. Gido spot onderweg nog een groepje kraanvogels en Karin maant hem te stoppen langs de kant van de weg.

We parkeren de caravan beschut tegen de wind in een reepje bos aan de Pidula baai op een officiële campingplaats van de RMK. Zo’n plek is altijd voorzien van een droogtoilet, hout om een kampvuur te maken en vaak ook nog bankjes. Estland heeft legio van dit soort kampeerplekken; helemaal top geregeld! Helaas is het geen BBQ weer, dus vanavond wordt het een mie soep uit Zuid Korea, die we voor onze hulp bij het wegtrekken van de camper gekregen hebben. En als toetje vers geplukte bosaardbeien😊.