14 september: de regen komt deze morgen met bakken uit de lucht, als wij willen opbreken. Tja, dan maar even wachten op beter weer, luidt het devies van Gido. Karin is niet zo geduldig en gaat in de tussentijd de onderzijde van de luifel schoonmaken; water is er genoeg😄. Tevens moet er een geul in het zand gegraven worden, anders wordt onze grondmat zeiknat en erg vies! Gelukkig wordt het tegen 10.00 uur droog en gaan we op pad. Onderweg zien we vanuit de auto een grote groep kraanvogels; ze zullen toch een keer naar het zuiden gaan vliegen? De reisleidster heeft gepland dat we vandaag naar de kleine particuliere camping U Woja gaan, vlakbij het vissersdorp Leba. We staan bij een ouder Pools stel in de tuin op gras, zodat al het zand uit de caravan geveegd kan worden😉. Na de lunch stappen we op de fiets om 12 kilometer verderop naar de ‘wandelende’ zandduinen te kijken. Niet dat we ze daadwerkelijk aan de wandel zien, maar deze duinen hebben in de loop der jaren een heel dorp opgeslokt en bewegen ongeveer 5-10 meter per jaar naar het oosten. Zullen de mensen in Schoorl al weten wat hun te wachten staat, nu er 15.000 sparren zijn gekapt in de duinen om het zand vrij spel te geven? De hoogste duin is Gora Lacka, bijna 42 meter hoog. Gido laat de drone op om een mooi beeld van het NP Slowinski te krijgen. Daarna wandelen we naar het strand, maar Karin kan helaas nog niet zo goed door/over het mulle zand lopen met haar enkel, zodat we geen echte wandeling kunnen maken😞. Dan maar weer op de fiets terug naar de caravan. Inmiddels is de zon gaan schijnen en kan de BBQ aangestoken worden. Genieten hoor👌.

15 september: aangezien het vandaag een mooie dag belooft te worden, besluiten we een dag te blijven om te gaan fietsen langs de zuidkant van het grote Lebskomeer. We volgen hierbij de EuroVelo R14 (tip voor een volgende trip Esther en Simon) en fietsen wederom door prachtig bos. Waar de rivier Leba in het meer stroomt, hebben we mooi zicht op de zandduinen waar we gisteren op gestaan hebben👍. Wel een beetje drukker dan gisteren zo te zien aan alle mensen op het witte zand. Ons doel voor vandaag is het dorpje Kluki, dat een soort openluchtmuseum is, aangezien het nog uit originele visserswoningen bestaat. Helaas geraken we daar niet, want na 17 kilometer fietsen breekt de vering onder het zadel van Karin af😠. Tja, ook de fietsen hebben op onze reis veel te verduren🤨. Gelukkig heeft ze sporttape bij zich en weet Gido alles vast genoeg te zetten om heelhuids terug te komen bij de camping.

16 september: de bedoeling is dat we vandaag naar de badplaats Kolobrzeg rijden en daar nog een dag aan de Oostzee gaan genieten. Het weer, lees bakken met regen, doet ons besluiten om het strand rechts te laten liggen en door te rijden naar de stad Szczecin. Zo gezegd zo gedaan en nadat we bij een Decathlon een nieuwe zadelpen hebben gekocht, parkeren we de caravan op de camperplaats in de Zeglarskie jachthaven. Gelukkig is het droog geworden en kunnen we de luifel zonder zelf nat te worden uitrollen. Het hoogseizoen is afgelopen, dus er is genoeg plek. We blijven relaxen op de camperplaats en gaan morgen met hopelijk droog weer de stad bekijken. Er is aardig wat reuring in de jachthaven, want er worden dit weekend zeilwedstrijden gehouden. Hopelijk staat er dan voor hen wel meer wind dan vandaag.

17 september: de zeilers hebben mazzel, want er staat wind en het blijft droog! Wij stappen na het ontbijt op de fiets en moeten zo’n 20 minuten langs een drukke weg door het havengebied fietsen, om aan te komen bij het centrum. We parkeren de fietsen bij het Nationaal museum aan de rivier de Oder. De zon schijnt mooi op de twee iconische gebouwen en we verwachten nog meer moois te zien. Szczecin is tijdens WO II helemaal plat gebombardeerd en Duitse namen en symbolen zijn verdwenen. Een deel van het historische centrum moest na de oorlog plaats maken voor nieuwe (lees lelijke) huizenblokken. De laatste jaren echter is volgens internet de stad hard bezig om het oude stadscentrum weer in authentieke staat terug te brengen, door historische gebouwen te reconstrueren. Toen we in Eblag en Gdansk waren, zagen we een goed voorbeeld van nieuwbouw dat origineel leek te zijn. Dit hoopten we in deze stad ook terug te zien, maar het valt zwaar tegen😒. De stad is niet uitnodigend, er zijn nauwelijks terrasjes en die er zijn, zijn niet open. Leuke straatjes met winkeltjes zien wij niet, wel weer een enorme shoppingmal. Daar zijn ze in Polen en de Baltische staten helemaal weg van, maar Karin gruwelt ervan😁. Oké, toegegeven er zijn een paar mooie gebouwen en de stadsparken zijn ook fraai. We hebben er na drie uur slenteren genoeg van en fietsen terug naar de camping. Aangezien we geen leuke lunchplek kunnen vinden in de stad, wordt het een boterhammetje met melk bij de caravan. Mocht iemand ooit het idee hebben om langs de Oostzee te reizen, sla dan gerust Szczecin over!

18 september: we verlaten Polen en rijden richting Berlijn. We gaan niet de stad zelf bezoeken, maar wel de natuur in de nabijheid van de stad, voordat we naar huis rijden. Wat Karin allemaal in gedachten heeft, dat kunnen we lezen in het volgende blog😉.

De korte reis door het noorden van Polen is ons goed bevallen. Het merengebied van Mazurië is prachtig, de bakstenen kerken en kastelen die we op onze route tegenkwamen zijn de moeite waard om te bezoeken, met als hoogtepunt natuurlijk kasteel Mariënburg! Ook in Polen hebben we veel vrij kunnen staan en genoten van de leegte en de natuur. Aan de stranden was het zoals verwacht een stuk drukker, maar aan het einde van het zomerseizoen is dat prima te doen. De temperatuur van het zeewater viel ons tegen. Aan de Baltische kust was het een stuk warmer😯. Polen heeft veel historie en cultuur te bieden en de stad Gdansk is een pareltje👌. We komen zeker terug, want Polen is erg groot en heeft nog veel meer moois te bieden!