21 januari: de zeegoden zijn ons niet gunstig gezind, want het is wederom te onstuimig om een zeebad te nemen. We doen het rustig aan en genieten nog even van de zon, voordat we onze reis voortzetten richting Murcia. We volgen de toeristische route langs de kust en worden getrakteerd op mooie uitzichten. Langs deze kust wordt er, overal waar maar, kan vrij gekampeerd en de plekken zijn druk bezocht! Karin spelt iedere geschikte plek alvast in Maps.me, zodat we bij een eventuele volgende winterreis naar Spanje de plekjes weten te vinden😉. Playa del Arroz bij Cabo Cope staat op nummer één. De lunch nuttigen we op het strand van Bolnuevo. Hier heeft de erosie mooie sculpturen gemaakt in het losse gesteente. We verlaten nu de kust en rijden richting Murcia. Hier staan we in de Sierra Espunta op de zeer basic camperplaats Campo Toni voor 12 euro. Het allerbelangrijkste is aanwezig; water, stroom en de mogelijkheid om de wc te ledigen. De rest van de middag onderhouden we ons met de Belgische buurman en treft Karin voorbereidingen voor morgen, want dan staat er een mooie wandeling gepland.

22 januari: de regen van gisteravond en vannacht is gelukkig voorbij en we worden wakker met een strakblauwe hemel. We maken vandaag een rondwandeling vanaf de camperplaats langs het stuwmeer van Gebas. Het eerste gedeelte lopen we tussen de citroenboomgaarden en worden we meteen getrakteerd op het prachtig geërodeerde landschap. Na een korte klim bereiken we het uitzichtpunt over de Embalse de la Rambla de Algeciras. Wat een fantastisch mooi landschap! In de verte zien we de hoge toppen van Sierra Espunta, waar we een andere keer maar eens moeten gaan wandelen, als we meer tijd hebben. Wat heeft Spanje toch een geweldig mooi desolaat landschap.

We eten een boterham en vervolgen daarna onze weg met een paar mooie doorkijkjes naar het bizarre landschap. Uiteindelijk dalen we helemaal af naar Rambla de Riblilla, nu een klein stroompje, maar ooit een echte rivier. Via een pad langs de rivier door de kloof, bereiken we weer de toegangsweg naar de camperplaats. De zon schijnt nog volop en uit de wind is goed toeven bij de caravan. Aangezien we heet water hebben, kunnen we beiden buiten een douche nemen. Omdat we niet hebben kunnen baden in de zee, is dat ook wel weer eens nodig😂. Wat hebben we weer genoten van het wandelen in een prachtige omgeving!

23 januari: we rijden vandaag naar Murcia en proberen onderweg onze lege gasfles te laten vullen, maar helaas willen ze het ook op dit adres niet doen. Indien we een buitenaansluiting hebben in de caravan naar een gasfles toe met een beveiliging erop, dan is het geen probleem. Gido gaat eens informatie inwinnen of het mogelijk is om dat op de caravan te installeren🤔. Met drie boodschappentassen gevuld rijden we naar de camperplaats Rey Lobo Murcia. Ook hier wordt er door onze nieuwe buren raar opgekeken, als wij met een caravan naast hen komen te staan. We staan in de omgeving van twee vervallen kastelen, waarop de resten van eentje in 1951 een enorm Christusbeeld is gebouwd. Na de lunch stappen we op de fiets en rijden we naar de oude binnenstad van Murcia. Het is een kleine stad, maar wederom gezellig en zeer relaxed. De kathedraal is van buiten erg imposant, maar stelt van binnen niet veel voor. Het Casino Real (een herenclub opgericht voor de welgestelden van de stad in 1847), is echter wel de moeite van een bezoek waard. Het interieur is mooi en overdadig. We mogen niet alle zalen bezoeken, members only 😞. Nadat we op een terrasje een drankje hebben gedronken, wandelen we naar de fietsen en rijden we terug naar de camperplaats. Een paar zelfgemaakte tapas op ons eigen terras in de zon en daarna de BBQ aan, wat wil een mens nog meer?

24 januari: we rijden vandaag zo’n 400 km noordwaarts naar camping Vizmar aan de kust bij het vissersplaatsje Penìscola. Nee, dit is geen nieuwe smaak van de Coca Cola Company! Onderweg worden we geteisterd door windkracht 7+, zodat we het nog rustiger aan moeten doen dan normaal, willen we de caravan onderweg niet verliezen😱. Hoe verder we noordwaarts komen, hoe kouder het wordt. Gelukkig staan we voor 18 euro met elektriciteit, zodat de kachel weer volop kan branden! Duimen dat morgen de harde en koude wind verdwenen zijn, zodat we hier op de fiets de omgeving kunnen verkennen.

25 januari: na het ontbijt stappen we op de fiets en rijden we naar Penìscola. Het plaatsje is nagenoeg uitgestorven, maar zomers krioelt het hier van de toeristen, te zien aan de vele hotels en appartementencomplexen. De oude stad heeft veel beschavingen voorbij zien komen, met onder anderen de Carthagers, Romeinen, Arabieren, Byzantijnen, Grieken en Feniciërs. De oude stad was de thuisbasis van paus Benedictus XIII, de Pape de Luna, die hier in 1411 zetelde. Hij is een van de drie pausen die hun zetel hadden buiten Vaticaanstad. Op de rots, met een top van 64 meter boven zeeniveau, staat een 14de-eeuwse burcht. Het kasteel, strategisch gelegen op een schiereiland en gebouwd tussen 1294 en 1307, was het laatste bolwerk van de Tempeliers en later de paus. Natuurlijk bezoeken wij dit bouwwerk en zijn onder de indruk van de grootsheid.

Wanneer we via de smalle steile straatjes terug naar het strand lopen, zijn we getuige van een processie ter ere van Sint Anthonius, de patroonheilige van de dieren. De stoet bestaat uit mooi versierde paarden met hun ruiter en vele paard en wagens, met soms wel vijf paarden voor het rijtuig. Er is vanavond een vuurwerk, maar helaas is onze camping niet in de buurt. De rest van de middag brengen we relaxed door bij de caravan en Gido steekt voor de verandering maar weer de BBQ aan om overheerlijke garnalen te roosteren😂. Morgen verlaten we Spanje en rijden we Frankrijk binnen. Het einde van onze winterreis nadert snel😞.

26 januari: we staan bijtijds op, want we hebben een reisdag voor de boeg. We willen aan het einde van de middag ergens bij Beziers overnachten. Onderweg hebben we geen oponthoud, wat de mensen richting het zuiden helaas niet kunnen zeggen. Onder Barcelona staat een kilometerslange stilstaande file😱. Net voor de grens met Frankrijk tanken we nogmaals helemaal vol, want dat scheelt zo’n 40 cent per liter! We willen nog even niet aan de Nederlandse prijzen denken😞. Vanaf de snelweg hebben we schitterend zicht op de besneeuwde Pyreneeën en even later zien we flamingo’s bij Perpignan. We worden bij twee camperplaatsen geweigerd, met als uitleg dat het verboden is in Frankrijk om op een camperplaats een caravan te stallen. Het is geen camping😯! Karin belt een andere Park4Night plek en zij accepteren ons wel, dus rijden we nog een half uur verder naar het dorpje Montblanc. Gelukkig hoeven we niet de berg zelf op. Na ruim 500 km in de auto gezeten te hebben, zijn we blij om bij Les Tipis du Soleil welkom te zijn voor 10 piek per nacht, tussen de wijngaarden👍. Karin gaat vanavond maar weer op zoek naar onze volgende overnachtingsplek.

27 januari: we vervolgen onze weg over de autoroute de soleil en na een file, waardoor we een half uur vertraging hebben, komen we bijna 500 km verder aan bij het charmante plaatsje Chalon-sur-Saone. Helaas heeft het de hele dag geregend en dat doet het bij aankomst nog steeds. De officiële camperplaats is troosteloos gelegen aan een drukke weg, dus daar willen we niet staan. We rijden door, nadat we water getankt hebben, naar een parkeerplaats bij een golfbaan. Op Park4night wordt aangegeven dat je hier rustig kunt overnachten, maar overal staan borden dat kamperen in welk voertuig dan ook verboden is. Aangezien we geen zin hebben dat de politie midden in de nacht aan onze deur klopt, verkassen we. Karin heeft via Campercontact een leuke camperplaats gevonden, 6 km verderop, richting het dorp Givry. Karin probeert telefonisch contact te maken met de eigenaresse, om te vragen of het oké is dat we met een caravan daar overnachten, maar het antwoordapparaat staat aan. Op goed geluk rijden we ernaar toe. De parkeerplaats achter de B&B Moulin Madame is vrij toegankelijk en er staat al een Nederlandse camper. Ook zij hebben geen contact kunnen maken, dus we besluiten ongevraagd maar ruim naast ze te parkeren. Helaas doet de stroompaal het niet en het is het behoorlijk koud. De gasfles is nog halfvol en we hebben al gebeld met een locatie in België die de gasflessen kan vullen, dus de gaskachel gaat aan! Even een soepje koken en dan is de avond al weer bijna voorbij. Morgen staat er wederom een lange autorit op de planning. Dan rijden we naar een camping in Luxemburg. Bon soir!

28 januari: aangezien de eigenaresse nog steeds niet aanwezig is en er geen donatiebus te vinden is, rijden we zonder te betalen weg. Ook vandaag regent het bijna de hele dag, al is het gelukkig wel minder dan gisteren. Zonder oponthoud verlaten we Frankrijk en rijden we Luxemburg binnen. De camping Heiltzerstee ligt in een prachtig bebost gebied tegen de grens met België aan. We zijn de enige en aangezien er niemand aanwezig is op de camping, dien je de 19 euro in een enveloppe in de brievenbus te deponeren. Wat een vertrouwen in de medemens! Het sanitair is verwarmd en opengesteld👍,dus na het installeren van de caravan en de elektrische kachel aangezet te hebben, nemen we een heerlijk warme douche. Geen BBQ meer, maar een bruine bonensoep staat op het menu voor vanavond. En na de afwas snel onder de wol.

29 januari: na een heerlijke stille en donkere nacht in de Luxemburgse bossen, maken we ons klaar voor de vierde reisdag. Het campingbedrag deponeren we in de brievenbus en we verlaten Luxemburg. Nog even alles voltanken voordat we België inrijden, want het scheelt aanzienlijk in de prijs. Voor vandaag staat een kleine omweg gepland naar ons eindpunt Markelo, aangezien we bij Maaseik heel goedkoop petroleum kunnen kopen voor onze oliekachel thuis. Tevens rijden we naar Lommel, waar we de gasflessen voordelig kunnen laten vullen. Dit scheelt ons een flinke slok op vele borrels! En borrels, die lust Gido wel. Karin houdt deze adresjes gepind in Maps.me, zodat we bij volgende reizen naar het zuiden ze gemakkelijk kunnen terugvinden😁. Na de lunch vervolgen we de reis naar camping Auf Grietherort, gelegen aan de Rijn tussen Rees en Emmerich. Karin heeft gebeld met de Nederlandse uitbater en we kunnen terecht op de kampeerweide, maar deze is wel zeiknat door de sneeuw. We mogen van hem op de gravelweg gaan staan als we aankomen bij het veld. We gokken het er op, want er zijn niet veel campings open in dit jaargetijde.

Zodra we Noord-Brabant binnenrijden wordt het steeds drukker op de weg en ook steeds witter! Dat wordt afzien in de caravan, maar goed, het is nog maar voor één nachtje. Tegen het einde van de middag arriveren we, maar blij worden we niet. Wat een enorme prutzooi😧! Als alternatief belt Karin naar een goed visrestaurant in de buurt, die ook 6 kamers heeft, maar alles zit vol, inclusief het restaurant! Hoe kan dit in januari? Op dat moment komt de vriendelijke eigenaar langs en stelt voor dat we gratis op de parkeerplaats voor het clubgebouw kunnen staan en gebruik mogen maken van de stroomvoorziening en van de wc/douche. Daar maken we dankbaar gebruik van en geven voor de overnachting met stroom toch een klein bedrag. We eten de laatste restjes op, die we nog hebben in de koelkast en kruipen weer vroeg onder de wol.

30 januari: met een zonnetje verlaten we de camping en rijden we naar Anholt, waar we de Wasserburg gaan bezoeken. Het kasteel, dat sinds 1641 privébezit is van het vorstenhuis zu Salm en zu Salm-Salm, is een van de weinige kastelen in Noordrijn-Westfalen die nog steeds door een adellijke familie bewoond worden. De oorsprong van de burcht ligt in een versterkte weertoren uit de 12e eeuw, opgericht om het bezit van het bisdom Utrecht te beschermen. Tegenwoordig zijn de bijgebouwen omgetoverd tot een chique hotel en kan men de gehele beneden verdieping met een gids bezichtigen. Het fraaie van dit kasteel is, dat nagenoeg alle originele meubels, wandkleden, servies en de gehele kunst verzameling bewaard is gebleven, terwijl aan het einde van WO II het kasteel nog plat gebombardeerd is door de Engelsen. Helaas mag er binnen niet gefotografeerd worden😞.

We nuttigen de lunch in de caravan en rijden verder naar Winterswijk. Er zijn wat spullen aan vervanging toe en kampeerwinkel Obelink is de plek om eens heerlijk te gaan shoppen😁. Na van alles aangeschaft te hebben, rijden we door naar Markelo. Kampeerboerderij de Kolshoop zal dit weekend ons onderkomen zijn, met de gehele familie Tulleken, ter gelegenheid van moeders 88e verjaardag.