9 januari: Gido voelt zich gelukkig een stuk beter en wil vandaag wel wandelen in de bergen. Karin heeft een via-verde route gevonden vanaf Puerto de Zafarraya, op 916 meter hoogte. Het voordeel van zo’n route is dat we in de bergen wandelen, maar nauwelijks hoogteverschillen hebt, aangezien we over een oud treintraject lopen. Als we de auto uitstappen, moeten we ons schrap zetten vanwege de harde wind! We wandelen langs de toppen van het Tajo de la Gueya gebergte en passeren het gehucht Fuente Carrion. De bewoners zijn druk op het land bezig met de voorbereidingen voor de olijvenoogst. Na ruim 7 km gewandeld te hebben, keren we terug op onze schreden. Beiden hebben geen trek in onze boterhammen, wat geen goed teken is. Gido is nog niet helemaal tiptop in orde en de darmen van Karin laten zich luidkeels horen😟. Er moet een paar keer een stilstofdepositie-stop gehouden worden en Karin ziet als een berg op tegen de terugreis in de auto. Doodziek stapt ze de auto een paar keer uit en is ze blij dat ze in de caravan een beetje comfort heeft. Het zal een zware nacht worden😞.

10 januari: als Karin een keer maag- en darmklachten heeft, dan heeft zij het ook heel erg slecht! Gido gaat medicatie voor haar halen, want het is ’s ochtends nog niet veel beter. De dag brengen we door op het strand in de zon. Het is zelfs zo lekker dat de kleren uitkunnen! Met behulp van de medicatie knapt Karin weer een beetje op. Nu nog een goede nachtrust en dan maar hopen dat ze morgen weer is opgeknapt!

11 januari: gelukkig zijn de ingewanden weer gekalmeerd bij Karin. We doen het natuurlijk nog rustig aan vandaag, want veel trek heeft ze nog niet. Dat vertaalt zicht in laat opstaan en de rest van de dag weer relaxen in de luie stoel op het strand. Het begint zowaar een echte strandvakantie te worden😁. De maaltijden slaat Karin nog eventjes over, de maag krijgt wat droge crackers en koppen thee te verdragen.

12 januari: Karin heeft weer praatjes vanmorgen! Na het ontbijt doen we de boodschappen, halen we water en legen we de wc. Het autoritje doet haar buik echter geen goed. Maar gelukkig blijft alles binnen🤨. Het plan was om vanmiddag een klein stukje te gaan fietsen, maar het wordt wederom lezen in de luie stoel op het strand. En ach, met zulk heerlijk weer is dat echt geen straf! Karin durft het zelfs aan om te zwemmen in de kalme zee. ’s Avonds staat er een voorgegaarde kip op het menu; dat zal vast en zeker goed gaan. De zonsondergang is ook vanavond weer de moeite waard om te fotograferen.

13 januari: het belooft een mooie dag te worden en na een paar dagen luieren en bijkomen op het strand, wordt het tijd om actief te zijn! We rijden naar het pittoreske bergdorp Frigiliana, dat kennelijk vermeld wordt in alle gidsen over de hele wereld, want het wemelt er van de toeristen😧. Deze dagjesmensen gaan gelukkig niet dezelfde bergwandeling maken als wij, maar blijven door de met prachtige mozaïeken straatjes van het witte dorp met blauwe deuren slenteren. Ook wij zullen er aan moeten geloven en klimmen eerst weer steil omhoog door het dorp naar het beginpunt van de wandeling en laten de menigte achter ons.

Het eerste gedeelte van de rondwandeling gaat langs een irrigatiekanaal, dat we een uurtje volgen door een prachtig berggebied. Het is maar goed dat er op grote delen van de route een vangnet is gemaakt, want een misstap is zo gemaakt😱. We genieten van het uitzicht en nemen rustig de tijd voor dit traject. Een steenbokken paadje brengt ons naar beneden naar de rivier Higueron.

Gelukkig staat er niet al te veel water in de rivier en blijft het droog 🤗! We wandelen stroomafwaarts al zoekend naar de beste doorwaadbare plaatsen en bereiken met droge voeten na drie uur wandelen het pad dat ons weer omhoog leidt naar het dorp. De zon is inmiddels verdwenen achter een wolkendek, maar dat deert ons niet om op het strand met de voetjes omhoog bij te komen van deze mooie dag.

14 januari: 12 nachten hebben we vrij gestaan op deze fantastische plek aan het strand bij Torre del Mar. Maar we willen meer zien en moeten een klein beetje aan huiswaarts gaan denken. Daarom verkassen we deze morgen naar camping Granada Basecamp in de bergen aan de voet van de Sierra Nevada. We proberen onderweg nog onze lege gasfles te laten vullen in Motril, maar helaas willen ze geen boete riskeren. De tweede gasfles is nog voor meer dan de helft gevuld, dus hoeven we ons nog geen echte zorgen te maken🤔. De rit naar de camping is prachtig, uitzicht op de met sneeuw bedekte bergen, turquoise blauwe stuwmeren en diepe kloven. Helaas hebben we vanaf de campingplek geen uitzicht op de bergen😞. Karin doet een wasje en we gaan eindelijk weer eens onder de douche😁. Tegen 18.00 gaat de zon onder en daalt de temperatuur ras. Gelukkig hebben we stroom en kan de kachel aan. Na het avondeten zetten we een filmpje op en kruipen we dicht tegen elkaar aan. Buenas noches!