10 december: en inderdaad, het is vannacht gaan regenen en dat doet het tijdens het schrijven van het blog nog steeds. Het heeft geen zin om de zon te volgen, want de hele zuidkust van Spanje heeft met de storing te maken. Morgen schijnt de zon weer, tenminste, dat is de voorspelling. Het oudere echtpaar vertrekt vandaag, op zoek naar een zonnige dag🤔. Als afscheidscadeautje overhandigt Petra ons (lees Gido) een papiertje met enkele tips voor techniek musea in Duitsland. Altijd welkom! We hebben nu mooi de tijd om met de auto naar een camperstation net buiten het plaatsje te rijden, de wc te legen en boodschappen te doen. Voor de rest is het deze dag wat luieren in de caravan, naar de onstuimige oceaan kijken, achter de laptop zitten en een boekje lezen. Om 18.00 staat de handbalwedstrijd Nederland-Hongarije op het programma. Het zou toch heel knap zijn wanneer we de halve finale tegen Noorwegen mogen gaan spelen! En ja hoor; gewonnen!!!!!!🥳Tevens wint Ajax zijn eerste wedstrijd in de CL, dus we doen met een tevreden gevoel onze ogen dicht.

11 december: paarse lijntje volgen. Esther en Simon weten hier alles van. Wanneer je een fietsroute hebt uitgestippeld en het pad opeens ophoudt, wat doe je dan?! Natuurlijk verder zoeken naar een alternatief, maar deze zijn meestal niet best😂. Vanwege de dag rust gisteren en het mooie weer vandaag leek het ons een goed plan op de fiets te stappen. Het eerste deel van de route kennen we al, want dat hebben we laatst nog gefietst. Onderweg kunnen we mooi een klasje surfers bekijken, die de golven probeert te bedwingen. De tocht verloopt voorspoedig, totdat we tegen een hele grote marinebasis aanfietsen en er omheen moeten. Op zich geen probleem, maar we dreigen op een gegeven moment de snelweg op te fietsen! We bedenken ons geen twee keer en draaien om. Gido gaat bij de marinebasis vragen hoe we met de fiets moeten rijden, zodat we bij de stad Rota aankomen. Helaas, de bewaking heeft geen idee hoe de wereld eruit ziet buiten de basis en we worden weggestuurd.😂 Karin ziet een alternatief op Maps.me en we komen daarbij op een grind/zandpad parallel aan de snelweg. Maar ja, wat doet zo’n pad na een hele dag regen🤔? Precies! In een grote modderpoel veranderen. Op de een of andere manier zitten de spatborden van Karin dichter op de banden dan die van Gido, want de steentjes gecombineerd met zeer kleverige kleimodder blijven steken, waardoor de snelheid aardig omlaag gaat door vastlopende banden. En dan hebben we het nog niet over hoe haar benen eruit komen te zien😂. Niet zeuren, af en toe de modder wegsteken en weer verder fietsen is het devies. Totdat het pad onderbroken wordt door een riviertje, dat we door de hoge greppel niet kunnen oversteken😯. Er zit niets anders op dan om te keren. Vandaag komen beelden van Esther en Simon onderweg in Laos veelvuldig langs in onze hoofden. Maar ja, wij hoeven niet verder te fietsen en kunnen relaxed terugfietsen richting het strand. Daar pakken we onze rustpauze met een welverdiende lunch aan het strand. Wat is het leven toch mooi! Na de lunch neemt Gido nog een duik in de oceaan, terwijl Karin het bij haar benen schoon schrobben houdt. Al met al weer een heerlijke dag! Morgen verlaten we deze gratis plek en zoeken we een camperplaats op. Een douche is wel weer eens nodig, zeker na vandaag😉.

12 december: vanmorgen zijn we opgestaan met een mooie zonsopgang. Voordat we naar onze volgende kampeerplaats gaan, rijden we nog langs een wasstraat. De fietsen hebben een zeer stevige douche nodig na ons avontuur van gisteren en de caravan kan ook wel een waterstraal gebruiken. Karin heeft een plekje gevonden bij particulieren in de tuin, pal aan het strand. Is goedkoper dan een camping en veel fijner om te staan. Barbate en Vejer de la Frontera zijn vlakbij, zodat we deze plaatsen gemakkelijk kunnen bezoeken zonder caravan. Er staan nog twee Duitse campers op het terrein, eentje al 9 jaar😯 en een echtpaar die hier een maand overwintert. Na de lunch maken we een lange strandwandeling naar de vuurtoren van Kaap Trafalgar. Gido denkt dat hier in het verleden een zeeslag is uitgevochten tussen Spanje en Engeland. Enig idee waarom?

We zitten nog steeds aan de Atlantische Oceaan en de golven zijn spectaculair. We krijgen nauwelijks genoeg van het kijken naar dit schouwspel, mede daar een eenzame planksurfer onder een golf probeert door te surfen, wat hem daadwerkelijk een paar keer lukt. Het is een heerlijk rustig plekje voor de komende nachten. Hopen dat het weer minder slecht wordt dan de voorspellingen aangeven😞.

13 december: zodeknetter! Het heeft vannacht geonweerd, met werkelijk enorme knallen boven ons hoofd😱. Gelukkig staan we in de tuin lekker beschut, terwijl we de oceaan horen bulderen. Wordt het een bad in de oceaan of toch maar douchen? Na een kijkje op het strand, is het de douche geworden😉. Maar wat een fantastisch gezicht deze golven! We kunnen er geen genoeg van krijgen en dat blijkt wel uit de vele foto’s die Karin maakt.

Na een hele ochtend de regen uitgezeten te hebben in de caravan, gaan we vanmiddag op stap. Onze eerste stop is het mooie Vejer de la Frontera, één van de vele witte pittoreske dorpjes in Andalusië. Helaas schijnt de zon vandaag niet in de witte steile straatjes, maar toch is het leuk om er doorheen te wandelen. De barretjes zitten natuurlijk op z’n Spaans weer afgeladen vol rondom dit tijdstip😁.

Na geslenterd te hebben door het leuke dorp, rijden we terug naar de kust, naar Barbate. Deze plaats is de thuishaven van de tonijnvissers. We kunnen dan ook niet anders, dan op een terrasje een paar tonijn tapas proberen; en wat is het lekker! Op het strand worden we gezandstraald, zo hard waait het. Na boodschappen gedaan te hebben, rijden we langs het Mekka van de kit surfers, terug naar onze beschutte plek in de tuin. Gido steekt in de luwte van de caravan de BBQ aan en raad eens wat erop komt te liggen? Jawel, tonijn!

14 december: we worden wakker met een zonnetje! Na de koffie en thee op bed lopen we naar het strand om een frisse duik in de oceaan te nemen. Nou dat heeft Karin geweten! Volledig overrompeld door de kracht van het water komt ze hoestend en proestend weer boven. Gido laat het maar aan zich voorbij gaan😂.

Na al het zand uit de oren en haren (en waar verder nog meer) gedouched te hebben, gaan we weer op weg met de caravan. Ons doel voor vandaag is de archeologische site Baelo Claudia bij het gehucht Bolonia. Deze Romeinse stad was 2000 jaar geleden belangrijk vanwege de tonijnvangst en het vervaardigen van garum; een gefermenteerde vissaus. Tijdens de heerschappij van de keizers Augustus en Claudius floreerde de stad, maar een tsunami in de 2e eeuw na Chr. verwoestte bijna de gehele stad. Toch is er nog voldoende overgebleven en weer overeind gezet, waardoor deze site het bezichtigen meer dan waard is. En nee, we zijn niet in Griekenland😉.

Na de lunch maken we nog een strandwandeling en hebben we goed zicht op het 30 meter hoge zandduin van Bolonia. De groene parasoldennen steken mooi af tegen het witte zand en de kale rotsen. Tegen het eind van de middag rijden we naar camping Torre de la Pena, waar we tussen de golf- en kitesurfers staan. Bijna de hele camping staat vol met overwinterende Duitsers😯. Al die weken of zelfs maanden op dezelfde plek staan, dat trekt ons absoluut niet.

15 december: het barslechte weer in Marokko zorgt dat we hier ook een staartje meekrijgen. Het is niet koud, maar de zon laat zich nauwelijks zien. Na de lunch staat er een bergwandeling op het programma van de reisleidster. Vanuit het gehucht Betis wandelen we langs een schitterende rotswand, waar een heleboel rotsklimroutes te vinden zijn, omhoog naar een uitkijkpunt op 442 meter hoogte. Hier zweven de vale gieren vlak langs, boven en onder ons en is het volop genieten. Het is een prachtige plek zo met het uitzicht op de kust.

De bedoeling was om een rondwandeling te maken, maar het paarse lijntje is niet meer te vinden in de natuur😂. Dus zit er niets anders op, dan dezelfde weg terug af te glibberen naar de auto. De regen heeft de kleiondergrond tot een modderpoel getransformeerd, maar we blijven overeind. Op de terugweg slaan we nog even af naar de grote zandverstuiving van Punta Paloma. Tja, daarbij vergeleken zijn de Schoorlse duinen ukkies. Het blijft mooi om te zien hoe de natuur gewoon haar gang gaat.

16 december: wat heeft het vannacht gespookt! We zijn blij met de BMW, want wegrijden met de caravan vanaf de kletsnatte zand-modderondergrond is gelukkig geen enkel probleem. Vanwege het slechte weer slaan we een wandeling langs de kust bij Tarifa over. Ondanks de zwarte wolken en regen onderweg, hebben we wel Marokko op een spreekwoordelijke steenworp afstand zien liggen. Wellicht dat we de oversteek ooit nog eens gaan maken. Vandaag is een korte reisdag, maar we hebben het toch nog druk. Natuurlijk staan de normale boodschappen op de agenda, maar we willen ook onze lege gasfles laten vullen. Dat is in Spanje niet zo makkelijk, want dat is officieel verboden. Je wordt geacht een Spaanse gasfles aan te schaffen (dat mag een gebruikte lege zijn) en deze in te ruilen bij een tankstation. Karin heeft echter via de Park4Night-app een LPG station gevonden, die ondanks het officiële verbod in Spanje, dit wel doet👌. Het is onderweg naar de volgende camping en gezien het aantal campers dat ook daarheen rijdt, weten veel meer mensen dit😉. Voor nog geen 18 euro hebben we weer een volle gasfles met propaan! Mocht het koud worden, dan hoeven we geen kou te lijden😁. Tevens zijn we op zoek naar een bouwmarkt, want de linker voorband heeft kennelijk een klein gaatje. Het dashboard geeft om de paar dagen aan dat de bandenspanning gecontroleerd moet worden. Gido heeft een accu pomp bij zich, maar deze is oud en de accu trekt het niet meer om in één keer de band weer op de gewenste spanning te krijgen. Met de nodige nieuwe spullen in de auto, rijden we naar camping SurEuropa in Linea de la Concepcion. We hebben vanaf het strand zicht op de Britse enclave Gibraltar. Morgen staat een bezoekje aan de rots op het programma met de hoop dat de weersvoorspellingen uitkomen. Veel zon!!!!!!