19 maart: we hebben een lange reisdag voor de boeg, want we vliegen vandaag naar Tromso. Deze Noorse stad ligt meer dan 2000 km noordelijker dan ons mooie Drenthe, zo’n 350 km boven de poolcirkel. We pakken voor deze tiendaagse trip niet onze caravan, aangezien we dan weer maanden onderweg zijn eer we op onze eindbestemming, de eilandengroep Lofoten, zullen aankomen😁. Onze bovenbuuf is zo vriendelijk ons vanmorgen om 10.00 met de koffers naar het station te brengen. Twee uur later staan we op Schiphol en kunnen we, zonder lange wachttijden, inchecken bij de balie. We letten goed op of de twee koffers van een label worden voorzien, want een paar jaar geleden is er een niet gelabelde koffer zoekgeraakt op Tenerife en nooit meer teruggevonden😤. De grondstewardess vertelt ons dat onze bagage in Bergen, waar we een overstap hebben, automatisch naar de transfervlucht wordt overgebracht, dus we hoeven deze niet op te halen. In minder dan twee uur arriveren we op luchthaven Bergen, alwaar we een overstaptijd hebben van meer dan drie uur naar Tromso. We brengen onze tijd door met wat lezen en eten. Een uur voor vertrek gaan we op zoek naar onze gate. Blijkt dat we eerst door de douane moeten en onze koffers van de bagageband hadden moeten halen! Hoezo geen omkijken naar onze bagage?! Gelukkig staan ze nog veilig bij de gevonden voorwerpen en zijn ze niet teruggestuurd naar Amsterdam😱. Om 20.20 stappen we weer in het vliegtuig en arriveren we om 22.30 in Tromso. Karin vraagt aan een paar locals hoe we het beste naar het hotel komen en weet ons gratis in de bus te krijgen. Wat een beetje charme al niet kan opleveren! Tegen 24.00 liggen we dan eindelijk op ons bed in het Clarion Hotel ‘The Edge’. Morgen maar eens Tromso bekijken. De weersvoorspellingen zijn helaas niet goed🌧️💨.

20 maart: na een goede nachtrust begeven we ons naar het immens uitgebreide ontbijtbuffet. Van verse moten zalm en garnalen t/m full Englisch breakfast liggen voor ons klaar, of worden ter plekke bereid. Normaal eten we ’s ochtends havermout, maar nu doen we ons tegoed aan de vele lekkernijen. Wat een feest! Helemaal ingepakt tegen de weersinvloeden wagen we ons daarna naar buiten. Het hotel ligt bij de haven, dus de wandeling voert ons daarlangs. We zien een heleboel toeristen aan boord van een schip gaan, waarmee ze op open zee een walvissafari gaan maken. Hopelijk worden ze niet zeeziek en zien ze in dit jaargetijde nog walvissen🤔. Ons idee om aan de overkant van het fjord met de kabelbaan de huisberg van Tromso op te gaan is helaas niet mogelijk. De kabelbaan wordt gerenoveerd en de wandelwegen zijn geheel verijsd. Nu is het weer ook een spelbreker, want naast de regen waait het ook heel hard. Wij zoeken de warmte op in het Polar museum, waar we leuke informatie over de Noordpoolexpedities krijgen en over de reizen van Roald Amundsen naar de Zuidpool en de Noordpool. Na al het geslenter is het goed uitrusten op de hotelkamer, waar we meegebracht supermarkteten oppeuzelen met een biertje erbij.

21 maart: ook deze ochtend laten we ons het ontbijt goed smaken en smeren we een paar boterhammen voor de lunch. Het is droog vanmorgen en de zon schijnt zelfs, terwijl we door het centrum slenteren. Gido wil graag een echte wollen Noorse trui kopen, dus er moet gewinkeld worden. Met voor ieder een mooie trui in de pocket, nuttigen we de boterhammen in de lobby van ons hotel. We zijn net op tijd binnen, want een sneeuwstorm trekt op dat moment over Tromso😱. Gelukkig waait het ook allemaal weer over, zodat we ’s middags droog naar Polaris kunnen wandelen. Dit complex heeft een aquarium, twee soorten zeehonden die we getraind zien worden en we kijken naar twee films over de noordpool en het noorderlicht. Leuke educatie, maar wel erg aan de prijs, zoals zoveel in Noorwegen😧. Aan het einde van de middag nestelen we ons weer in gemakkelijke stoelen in de lobby van het hotel. Ondertussen heeft Karin een sms’je ontvangen met slecht nieuws over de voortzetting van onze reis! De bedoeling is dat we vannacht om 01.30 aan boord stappen van een Hurtigruten schip en dat deze ons naar Svolvaer op de Lofoten zal brengen. Echter vindt de kapitein het niet verstandig om daar aan te meren vanwege de slechte weersvoorspelling en de harde wind. Het spijt hen erg staat er in een begeleidende mail, maar zoek het verder zelf maar uit😱. Karin onderneemt direct actie en belt het noodnummer van de touroperator. Een vriendelijke dame gaat vanuit Denemarken rondbellen, maar krijgt nergens gehoor, ook niet bij Hurtigruten zelf! Het is namelijk zaterdag middag na 17.00, dus waarom zou er nog iemand aan het werk zijn? Karin heeft het sublieme idee om op het sms’je te reageren en te vragen waar ze dan wel naar toe varen. Gelukkig nemen ze de moeite om te antwoorden. Ze vervolgen gewoon volgens schema de route en Stokmarknes is de laatste haven voor Svolvaer waar ze aanmeren. Daarna varen ze door naar Bodo. Oké, dan kunnen we in ieder geval wel mee en zullen we met de bus of een huurauto naar Svolvaer moeten zien te geraken. Wat een gezeik, maar het zal wel goedkomen.

Na een lange avond in de lobby van het hotel, zijn we dan eindelijk om 01.30 vertrokken, vergezeld door een sneeuwstorm. Het heeft geen zin om vannacht nog wakker te blijven en te denken dat we het noorderlicht te zien zullen krijgen😁. Dus snel in de kooi!

22 maart: Karin is veel te vroeg wakker en ontzettend nieuwsgierig naar het uitzicht. De weergoden zijn ons een beetje gunstig gezind, want het is droog en af en toe prikt zelfs een waterig zonnetje door het wolkendek. Wat varen we door een prachtig mooie omgeving! Het fototoestel maakt overuren en Gido moet Karin smeken om toch echt eens naar het ontbijtbuffet te gaan😉. Maar niet voordat ze het autoverhuurbedrijf in Svolvaer belt om te informeren of ze een huurauto vanuit Stokmarknes kunnen regelen. Helaas hebben ze daar geen verhuurbedrijf 😤. Er zit niets anders op dan met de bus verder te gaan. De optie om vanaf Stokmarknes de veerboot te nemen wordt afgeraden, omdat deze waarschijnlijk vanwege het slechte weer niet zal varen. Dan zullen we nog eerder de boot moeten verlaten in Sortland. Jammer hoor, want de bootreis is echt geweldig!

We komen om 12.30 in een totaal uitgestorven plaatsje aan. We vragen aan het Scandic Hotel of we daar onze bagage mogen achterlaten, zodat we een rondje door het centrum kunnen maken. Gelukkig is dat geen probleem. We bekijken het busstation waar we pas om 18.00 met de bus zullen vertrekken voor een twee uur durende busreis. Daar is geen mogelijkheid om gerieflijk te wachten, dus zullen we iets anders moeten verzinnen. We kopen bij de enige winkel die open is op zondag nog wat eten en drinken voor in de bus en nuttigen onze lunch op de oncomfortabele houten bankjes in de wachtruimte van de veerboot. Karin heeft er al snel genoeg van en we besluiten om terug te keren naar het hotel. De vriendelijke receptionist vindt het gelukkig geen enkel probleem dat we in de lobby wachten en we mogen ook gewoon koffie en thee pakken. Aardig he? Karin maakt meteen gebruik van de tijd om ons blog bij te werken en de foto’s te importeren, terwijl Gido naar Feyenoord-Ajax kan kijken. Zo komen we de middag wel weer door👍.

23 maart: niet normaal wat een storm is er vannacht over de Lofoten geraasd! En ook vanmorgen waait het nog heel hard en zien we vanuit ons bed de golven mooi breken op de rotskust. We lopen naar het centrum om onze huurauto op te halen en doen daarna de boodschappen. Na de lunch stappen we in de auto en maken we een paar uitstapjes. Ons appartement staat op het eilandje Svinoya. In de omgeving hangt een sterke vislucht en die komt aanwaaien vanaf de vele stokvis droogrekken. Er is nog plek op de rekken, maar er hangen best veel vissenkoppen en kabeljauwstukken. Het ziet er niet echt appetijtelijk uit🤔.

Onze verste stop is het dorp Henningsvaer. Hier gaat iedere toerist naar toe om een selfie te maken met het voetbalveld erop. Dat gaan wij niet doen, maar het is wel jammer dat de drone niet een mooi shot kan maken van bovenaf. Google maar eens😊. We slenteren wat door de straatjes met fel gekleurde huizen. Het blijft, ondanks het niet al te beste weer, een geweldig mooi landschap!

Op de terugweg stappen we nog een paar keer uit om te genieten van het uitzicht over de zee. De bergen rijzen bijna loodrecht uit de zee en op de flanken ligt nog sneeuw. In de zomer is de Lofoten een walhalla voor bergwandelaars, nu wordt het nog afgeraden. In de lagere delen ligt geen sneeuw meer, maar daar is het toendralandschap volledig volgezogen met water en zul je diep wegzakken. Karin gaat op zoek naar geplaveide paadjes😉.

24 maart: het heeft vannacht gesneeuwd. Hebben we toch nog iets aan de spikebanden onder de auto😉. We gaan onderweg naar het verste punt van de Lofoten, het dorpje A. Dat is ongeveer 130 km rijden. Dat lijkt niet ver, maar door de kronkelige wegen zullen we hier meer dan twee uur over doen en dan hebben we de stops onderweg nog niet meegerekend😁. Het landschap is een stuk witter geworden en ziet er betoverend uit. Wanneer we in de buurt van het eiland Flakstadoya komen, moeten we opeens achteraan sluiten in een file. Er wordt gewerkt aan de Nappstraumtunnel op de weg naar A en dat betekent dat er op gezette tijden eenrichtingsverkeer is. Onze kant moet nog driekwartier wachten, waar we geen zin hebben. Mede omdat we daarna nog ruim een uur moeten rijden en we afhankelijk zijn van het schema van de rijrichtingen. We keren om en gaan gewoon andere mooie plekjes bezoeken. Aangezien we toch geen Instagram-account hebben, hoeven we de geijkte foto’s niet te maken😉.

Op het eiland Vestvagoya rijden we een zijweg in en komen uit op het strand van Haukland (foto rechts boven). Hier strekken we de benen even, maar niet te lang want er staat een ijskoude wind. Een aantal kilometers verder doen we hetzelfde en komen we via een mooie bergweg aan op het strand van Unstad. Hier trotseren een aantal golfsurfers de kou. Vol bewondering kijken we naar ze, maar vragen ons wel af of ze niet beter naar de zuidkust van Spanje of Portugal kunnen gaan😂.

We rijden weer een stukje verder en stoppen bij Het Vikingmuseum in Borg. Het grote Vikinggebouw dat in 1983 werd ontdekt, is volledig gereconstrueerd. Het is met haar lengte van 83 meter het grootste langhuis dat ooit gevonden is in Europa. Na het bezoeken van het museum rijden we nogmaals een zijweg in en komen we uit bij het dorp Eggum, waar weer een heleboel vissenkoppen te drogen hangen. Volgens internet worden deze vermalen en gebruikt in gerechten, vooral geliefd in Afrika🤔. Inmiddels is het alweer einde van de middag en wordt het tijd om terug te keren naar ons appartement. Karin neemt nog een paar foto’s van de oorspronkelijke vissershuisjes, om de hoek van ons appartement.

25 maart: vandaag rijden we noordwaarts met hetzelfde concept als gisteren. Van de hoofdweg af en langs de niet toeristische delen van de kust zijn er tal van mooie stops te maken. Het weer vandaag is wisselvallig, maar dat belet ons niet om te blijven genieten. Onze route gaat vandaag over het eiland Aistvagoya. Op een parkeerterrein zien we een groep mensen de skies op hun rug binden en lopend vertrekken, om naar hoger gelegen gebied te wandelen. Er zijn geen skiliften op de Lofoten, dus je zult lopend naar boven moeten zien te geraken, om na alle inspanning te kunnen toerskiën. Voor ons geen optie😂. Ook vandaag zien we golfsurfers de hoge golven trotseren in het ijskoude water. We rijden verder en nemen de afslag naar Digermulen. Vanaf Stokmarknes vaart de Hurtigruten door de zee-engte Raftsundet naar Svolvaer. Aangezien wij dit deel van de bootreis hebben moeten missen, is het leuk om de omgeving nu met de auto te beleven. En een schip van de Hurtigruten vaart ons ook nog eens voorbij👍. We kunnen vandaag even de nieuwe drone oplaten wanneer de wind verdwenen lijkt te zijn. Uiteindelijk gaat de zon vandaag toch nog schijnen en hebben we vanuit ons appartement een prachtig uitzicht op de besneeuwde bergen aan de horizon.

26 maart: gisteravond hadden we een heldere hemel, maar geen noorderlicht te zien! De KP-index kwam niet boven de 1,5 uit. Wat een pech😞. We maken op onze laatste dag op de Lofoten wederom een autorit en dit keer rijden we naar Stamsund en Ballstad via de kleinere kustwegen. Helaas regent het vandaag en staat er veel wind, zodat de lunch zelfs in de auto genuttigd wordt. Karin durft een paar keer uit te stappen voor het maken van foto’s😊. De rode en gele vissershuisjes in de havens blijven pittoreske plaatjes opleveren.

27 maart: we worden wakker met stralend weer en verse sneeuw op de bergen, dus er kunnen zeer fotogenieke plaatjes geschoten worden😁. Men hoopt natuurlijk op alle dagen zulk mooi weer en iedere nacht het noorderlicht te kunnen aanschouwen, maar helaas is dat een utopie. We genieten nog even van dit moment in Svolvaer en pakken om 15.00 de bus naar ons hotel vlakbij het vliegveld Evenes. Het is een lange rit van ruim drie uur en voert ons door schitterend Noors landschap.

28 maart: het vliegveld ligt maar 1 km verder de drukke E10 af, zodat het fijn is dat er een gratis shuttlebusje ons er naar toe brengt. We vliegen via Trondheim naar Bergen. Uit voorzorg lopen we naar de bagageband toe, omdat we onze koffers denken op te moeten halen zoals op de heenvlucht. Maar onze koffers verschijnen niet op de band. Blijkt dat bij een internationale vlucht de koffers wel naar de aansluitende vlucht worden doorgevoerd🤔. Na een lange reisdag zijn we uiteindelijk om 22.30 weer thuis. We hebben enorm genoten van het schitterende landschap, ookal hebben we niet kunnen wandelen vanwege de enkel van Karin en de conditie van de ondergronden. De reis op de Hurtigruten is zeer speciaal en zeker aan te raden wanneer je het prachtige kustlandschap vanaf het water wilt bekijken. Echter, het is nogal aan de prijs! Norge er fantastisk!