9 juli: aangezien het niet meer regent en we gemakkelijk tegen de wind in kunnen fietsen tegenwoordig, stappen we na het ontbijt op de fiets met als einddoel de vuurtoren Kiipsaare, die inmiddels in de zee staat in plaats van op het land. Het asfalt houdt al snel op en we fietsen grotendeels door de bossen en langs de weilanden over gravelwegen. Onderweg zien we wel weer veel kraanvogels en een hert, maar de elanden houden zich tot nu schuil op de eilanden😤. Na een uurtje fietsen bereiken we de kust en moeten we afstappen vanwege de zandgronden. Een duik in de onstuimige Oostzee gaan we niet nemen. Het lijkt op dit moment meer op de Atlantische Oceaan😧. De laatste anderhalve kilometer naar de vuurtoren doen we te voet. Het plaatje van de betonnen vuurtoren valt een beetje tegen, zeker omdat we in Denemarken al gezien hebben hoe de zee vuurtorens opslokt. Is dit de voorbode van het troosteloze uitzicht op de Noordzee voor de Nederlandse kust over 15 jaar, als de windturbines daar aan het einde van hun levensduur zijn? Terug bij de fietsen eten we de meegebracht bammetjes, op een mooi ingerichte RMK kampeerplek.

Na de lunch fietsen we via een andere route terug naar de caravan en vervolgen we onze reis over het eiland. Onderweg naar de kampeerplek halen we nog enkele boodschappen bij een buurtsuper. Halverwege de middag komen we aan op de parkeerplaats van de Panga klif. Hier zetten we de caravan neer voor de aankomende nacht. De klif bestaat voornamelijk uit kalksteen en dolomiet. Het is de hoogste rotspartij in West-Estland en de Estse eilanden, bereikt een hoogte van 21,3 meter en strekt zich uit over ongeveer 2,5 kilometer langs de Oostzee. We maken een korte wandeling langs de klif en helaas waait het vandaag veel te hard om de drone te laten vliegen😞. Hopelijk is de wind morgenochtend minder🙏. Er zijn een paar punten waar je naar beneden kan klauteren, maar een touw en een gammele ladder vinden wij geen optie. We zijn senioren nietwaar? We kunnen beschut tegen de wind achter de caravan van de namiddag en avond genieten. Karin hoopt dat Gido de boiler aanzet, want na twee weken wil zij toch graag de haren eens wassen😉. De zon schijnt, dus we hebben genoeg stroom voor warm water; het haar van Karin ruikt weer zalig😁.

10 juli: de wind is gaan liggen en de zon schijnt, dus Gido kan de drone oplaten bij de klif👍. Na het ontbijt maken we een afwisselende rondwandeling langs de klif en door de bossen. Een reden dat Estland zo mooi is, komt ook omdat er maar 1,3 miljoen mensen wonen, terwijl het ongeveer zo groot is als Nederland, met bijna 19 miljoen mensen. In Nederland wonen dus 15 keer zoveel mensen als in Estland! Dus de wegen in Estland zijn 15 keer rustiger, de bossen zijn 15 keer groter, de drukte is 15 keer minder. Het Estse woord voor file is fail. Waarschijnlijk heeft 80% van de bevolking geen idee wat het woord betekent😂. Huiseigenaren buiten de steden hebben allemaal een zitmaaier om hun perceel kort te houden. Daarnaast is er een hele lange kustlijn en heeft Estland nog een paar prachtige eilanden.

Na de wandeling pakken we in en rijden we een half uurtje verder langs de kust en halen we water bij een jachthaven. In de buurt parkeren we de caravan wederom op een mooie RMK kampeerplek aan de kust. Na de lunch stappen we op de fiets en rijden we naar ‘het Kinderdijk’ van het eiland, de Angla windmolens site. Daar wij geen zin hebben om 16 euro te betalen om op het museumterrein te mogen, lopen we er aan de buitenkant langs🤨. In de buurt staat het kerkje van Karja uit de 13e eeuw, die pikken we gelijk mee op de route. Op de terugweg naar de caravan fietsen we langs de veerboothaven van Triigi. We willen morgen naar het eiland Hiiumaa varen, maar op internet zijn er geen vrije plekken meer😯. Karin heeft gelezen dat er kaartjes bij de terminal te koop zijn en gelukkig is er morgen om 17.00 nog plaats voor ons! Het is mooi weer en we kunnen bij de caravan heerlijk bijkomen van deze leuke dag😉. Er komen nog een paar tentkampeerders op het terrein staan, die gebruik maken van de geweldige faciliteiten, zoals de overkapte zitjes en de vuurplaatsen. Karin kan het niet laten om een foto te maken van de prachtige wolkenlucht tijdens de zonsondergang, voordat we gaan slapen.

11 juli: een regenachtige ochtend😞. De tenten worden opgebroken en wij doen het rustig aan. Ons uitje vanmorgen is een ritje naar de buurtwinkel om voor drie dagen eten en drinken in te slaan. Na de lunch is het opgeklaard en rijden we naar een zandstrandje in de buurt. Gido gaat zelfs nog even het water in. Terug naar de caravan halen we bij het haventje weer water voor in de tank, zodat we de komende dagen vrij kunnen kamperen op Hiiumaa. Om 17.15 varen we uit en na een uur zijn we op ons derde eiland aangekomen. We rijden naar een RMK plek dichtbij de haven, maar daar is het vol met dagjesmensen die aan het baden zijn en staan we onder de bomen. Onderweg hebben we een beter plekje gespot, aan de voet van een kleine vuurtoren. We staan daar in de avondzon en niemand om ons heen; heerlijk! En we kunnen morgenochtend heel makkelijk het zeewater in om ons te wassen. Wat is vrij kamperen toch leuk😁.

12 juli: we staan vroeg op met de volle zon op het dak van de caravan. Nog voor de koffie en thee op bed, liggen we al in het water😁. Na het ontbijt pakken we in en rijden we richting het noorden. Onderweg is er een leuke wandeling langs een riviertje dat zich door een diep dal heen heeft gewerkt. Het bos staat vol met bosbessen, dus we doen over de wandeling relatief lang😉. Na deze onderbreking parkeren we de combinatie op het parkeerterrein van de mooie Puski kerk middenin het bos. Hiervandaan stappen we op de fiets om een rondje over de Westkaap te fietsen naar de oude Kõpu vuurtoren. De bouw (op kosten van Tallinn) begon in 1504, maar een combinatie van oorlogen, epidemieën en hongersnood vertraagde de bouw. In 1531 was de vuurtoren gereed en werd voor het eerst een vuur ontstoken op de top, dat permanent brandend werd gehouden. Voor het vuur werd hout gebruikt; in de loop der jaren is dan ook het grootste deel van de bossen rond Kõpu gekapt. Gido laat de drone op, maar vergeet te filmen 😧. Gelukkig hebben we nog wel foto’s vanuit de lucht en maakt Karin altijd veel foto’s.

We eten een ijsje en fietsen terug naar de caravan. Hier lunchen we voordat we verder rijden naar de hoofdstad van het eiland, Kärdla. Op internet staat dat er pittoreske straatjes met houten huizen te zien zijn, maar wij vinden ze niet😞. Snel rijden we terug naar het zuiden van het eiland, waar we aan de kust bij het schiereiland Sääretirp nog een mooi plekje vinden om te overnachten. De zon schijnt, het is tegen de 30 graden, dus wat doet een verstandig mens dan? Jawel de koelte van het water opzoeken. De rest van de middag luieren we bij de caravan of in het water. Het lijkt nu wel echt vakantie😂.

13 juli: wat is het toch geweldig om ’s ochtends wakker te worden in alle stilte en de deur uit te lopen om te gaan zwemmen, midden in de natuur. Oh ja, dat hebben we in Drenthe ook😂! Zonder gekheid, het voelt als een enorm geluk om dit te kunnen doen. Na ons actieve zwempartijtje tussen de kwallen en na het ontbijt stappen we op de fiets naar de landtong Sääretirp. Het laatste gedeelte doen we te voet en Karin loopt zelfs nog een stukje verder door het water. Waarschijnlijk kun je helemaal naar de overkant waden, maar dat hebben we niet uitgeprobeerd.

We fietsen verder en maken een rondje van ruim 30 km, voordat we terug zijn bij de caravan. Onderweg hebben we bij een haventje gekeken of we daar nog water kunnen tappen, en aangezien dat mogelijk is halen we ’s middags nog een voorraad. We willen namelijk, voordat we bij Tallinn op een camping gaan staan, nog een nacht vrij staan. we beseffen ons dat we sinds de camping bij Riga, 3 weken geleden, alleen nog maar wild gekampeerd hebben. Wat een zaligheid!

14 juli: Karin heeft de veerboot van 10.00 gereserveerd, dus zwemmen zit er vanmorgen niet in voor ons. We zijn ruim op tijd wakker, maar moeten ons uiteindelijk toch nog enigszins haasten om op tijd bij de haven te zijn🤔. Na meer dan een uur varen komen we aan in Rohukula, terug op het vasteland. We rijden naar de stad Haapsalu en gaan die te voet bekijken. Het is een leuke kleine stad, met heel veel goed onderhouden kleurrijke huizen en een paar bezienswaardigheden. De grootste trekpleister is de ruïne van een groot kasteelcomplex. De kathedraal vormt het oudste deel en werd in het midden van de dertiende eeuw gebouwd. Aan de kathedraal werd een bisschoppelijke burcht gebouwd. Het prinsbisdom werd in 1560 verkocht aan Denemarken en was na de Lijflandse Oorlog (1558-1583) geheel vernietigd, waarmee het kasteel zijn functie in het prinsbisdom verloor. In 1688 werd het kasteel getroffen door brand en in 1889 werd alleen de kathedraal herbouwd. De rest van het kasteel bleef achter als ruïne en is nu een museum. Een andere trekpleister is de Kuursaal aan de kust; een prachtig houten gebouw, destijds bestemd voor de Sovjet adel in de laat 20e eeuw, die hier in de zomer kwamen vertoeven. Nu is het een zeer luxe restaurant. Wij gaan lunchen op een terrasje in de gezellige oude stad. Dat is beter voor onze portemonnee😂.

Na de lunch stappen we in de auto en rijden we naar een volgend mooi kampeerplekje aan het meer Jarveotsa. Nadat we de caravanop haar plek hebben gezet, duiken we er natuurlijk in! Helaas is buiten zitten niet echt een optie, vanwege de vele dazen. Gido trekt een lange broek en een T-shirt met lange mouwen aan, zodat hij toch de BBQ kan aansteken. Wat is een avond zonder een vuurtje stoken toch niet compleet? We krijgen nog bezoek van een jong stelletje, dat een avondje komt barbecueën en hier blijft slapen. De muziek gaat aan, maar gelukkig zijn ze zo beleefd om tegen 23.00 stil te zijn. Het komt er op neer dat ze eerder op bed liggen dan wij, want Gido is de wedstrijd Frankrijk tegen Spanje aan het kijken. Na middernacht sluiten wij pas de ogen😁.

15 juli: toch weer vroeg wakker ondanks de heerlijke stilte hier in het bos. Na ons momentje met koffie en thee op bed, zwemmen we vandaag een hele grote ronde in het meer. Zalig! Na het ontbijt verkassen we naar camping Vanamoisa Caravan Park, net ten zuiden van Tallinn. Onderweg doen we de broodnodige boodschappen, want de koelkast is helemaal leeg. Eenmaal op de camping worden er drie wassen gedraaid door Karin, zodat alles weer fris is. Het is maar goed dat we vroeg op de camping zijn, want later in de middag stroomt het vol en iedereen wil wassen😱.