30 juli: Gido blijft graag nog een dagje langer op deze heerlijke RMK plek, dus Karin kan aan de bak om een dagbesteding uit te vogelen, want een dag bij de caravan dat gaat ‘em niet worden natuurlijk😁. Voor het ontbijt zwemmen we eerst een rondje in het meer. Gido kijkt, terwijl hij bij een steiger even uitrust, in de kraaloogjes van een marter. Na een paar seconden besluit het diertje toch maar om te keren. Karin heeft een leuke korte wandeling naar een rode klif, langs een kleine beek gevonden op internet. Na het ontbijt en het smeren van onze lunch, stappen we op de fiets. Helaas is de enige mogelijkheid ernaar toe over een drukke asfaltweg, maar we komen heelhuids aan bij een prachtig huis aan een meertje. Hier start de 3 km lange wandelroute door gevarieerd bos met steile passages. Onderweg snoepen we frambozen en genieten we van de stilte.

Na het wandelrondje fietsen we over landweggetjes naar onze volgende bezienswaardigheid, het Oisu herenhuis. Het huidige klassieke gebouw werd gebouwd tussen 1760 en 1767 en was in bezit van de adellijke familie Von Sievers (familie van je Judith?). Het wordt inmiddels opgeknapt en wij zien er wel potentie in. Na de lunch genuttigd te hebben in de schaduw van bomen op het landgoed, fietsen we verder naar het gehucht Heimtali. Hier staat het landhuis Heimtali, wat wederom ontworpen is voor de familie Von Sievers in 1855. Er is helaas niemand thuis in het bij het landgoed behorende Weense kookhuis, waar we een drankje zouden kunnen nuttigen😞. Na ruim 50 km gefietst te hebben zijn we bezweet. Het enige juiste om te doen is dan een verfrissende duik in het meer nemen!

31 juli: en onze reis gaat weer verder, maar niet voordat we hebben gezwommen in het meer. Via de zuidzijde van het Vórtsjarv, rijden we richting de grens met Letland. Onderweg bezoeken we het kasteel Sangaste uit 1891. Het kasteel combineert neogotiek met Tudor-invloeden en is geïnspireerd op het Engelse Windsor Castle. Oorspronkelijk had het kasteel 99 kamers (om te voldoen aan de regel dat alleen de tsaar meer dan 100 kamers mocht hebben), maar tijdens de Sovjettijd werd dit uitgebreid naar 149. Erg mooi vinden wij het kasteel niet en zoals veel herenhuizen in Estland, is het verwaarloosd, ook van binnen. Het is nu een hotel en er worden veel bruiloften gehouden. De Ferrari ’s horen er niet bij en de nieuwe elektrische uitvoering van Ferrari stond er logischerwijs niet tussen😉.

Na de lunch rijden we verder naar het Nationaal Park Karula. Bij het Ahijarv kunnen we bij het bezoekerscentrum op het grasveld vrij kamperen. Het is vandaag tegen de 30 graden en veel zin om nu nog op de fiets erop uit te trekken hebben we niet. Zwemmen in het meer is een betere optie😁. Daar er ruimte genoeg is, kan de luifel weer eens uit en dat is maar goed ook, want schaduw kunnen we heel goed gebruiken🥵. ’s Avonds arriveren er nog twee Nederlandse auto’s met een groepje vrienden van de TU Delft, die hier gaan kamperen. Dat zijn we nog niet tegengekomen in de Baltische staten. De meeste vakantiegangers zijn toch echt Duitse campers en die doen de highlights en komen niet op plekken als waar wij nu staan. Ondanks de bewolking kan Karin toch een mooie zonsondergang fotograferen. Hier moet ze wel wat voor over hebben, want de muggen vallen haar met bosjes tegelijk aan😱.

1 augustus: eerst maar weer eens zwemmen in het meer🏊. Na het ontbijt en onze lunch smeren, stappen we op de fiets om een grote ronde door het NP te maken. We rijden met name over stille gravelwegen door het oneindige bos en soms lijkt het fietspad meer een crosscountry belevenis. Onderweg zien we af en toe een afgelegen boerderij of een prachtig gelegen huis in the middle of nowhere. Op het meest zuidelijke puntje van onze fietsroute spoelen we ons zweet af in de grensrivier met Letland, de Mustjögi. Na 60 km door zeer heuvelachtig landschap en prachtig bos gefietst te hebben, zijn we terug bij de caravan. Wat een heerlijke dag hebben we weer gehad👍. Voor het eten vrienden Esther en Simon gebeld om een goede reis te wensen en na het eten kan Karin het niet laten om foto’s te maken van de ondergaande zon. Welterusten!

2 augustus: voordat we vertrekken, eerst even onze training in het meer voltooien. Ondanks de miezerregen is het toch weer zalig zwemmen. We gaan verkassen naar camping Tindioru in Róuge. Niet omdat het echt nodig is om op een camping te gaan staan, maar er zijn gewoon geen leuke vrije kampeerplekjes in de omgeving waar we naartoe gaan. Wanneer we aankomen is de zon ook weer tevoorschijn gekomen, dat verandert meteen de zin om eropuit te trekken. Na de lunch stappen we in de auto en rijden we door een mooie heuvelachtige omgeving naar het beginpunt van de Luhasoo wandeling. Deze voert ons door afwisselend terrein naar het moerasmeertje Mustjärv, waar we een verfrissende duik in nemen. Het bruine maar zeer heldere turfwater doet ons denken aan het meer bij Zwartemeer waarin we geregeld zwemmen.

We wandelen na het bad terug naar de auto en rijden verder naar het landhuis Rogosi in Ruusmae. Helaas zijn de wijnkelder en het museum gesloten, maar aan de buitenkant te zien zal het allemaal weer vergane glorie zijn😞. Op de terugweg komen we langs het hoogste punt van Estland, Suur Manumagi met 318 meter slechts een heuvel in onze belevenis. De uitkijktoren beklimmen we niet, maar we gaan voor een borrel en een hapje in het restaurant aan de voet van de heuvel en genieten van deze middag.

3 augustus: helaas hebben we vanmorgen geen gelegenheid om te zwemmen. In plaats daarvan beklimmen we de 25 meter hoge uitkijktoren. Zo kunnen we mooi kijken op de luxe camping met hottubs en sauna. Onderweg naar de volgende camping, stoppen we bij de enige kloof die Estland rijk is, de 300 meter lange Hinni kloof van zandsteen. Na de korte wandeling rijden we verder naar Voru, waar we de boodschappen voor de komende dagen halen. Een half uur later arriveren we op camping Vastselina Metskond, wat eigenlijk het grote erf van een particulier is. Behalve een tentje dat gebruik maakt van de prima faciliteiten is het hier uitgestorven. De rest van de middag gebruikt Karin om twee wassen te draaien, terwijl Gido de caravan maar eens van het stof ontdoet. Aangezien we stroom hebben staat er patat met gegrilde kippenhaasjes op het menu vanavond😁.

4 augustus: geen haast vanmorgen, want er kan niet gezwommen worden en we gaan vandaag een relaxte autorit maken langs een paar bezienswaardigheden van deze streek. Onze eerste stop is bij de ruïne van het bisschoppelijk kasteel van Neuhausen. In 1342 werd er gestart met de burcht te bouwen, destijds Frauenburg genaamd. De Hanzesteden Tartu en Riga hadden baat bij een grenspost op de handelsroute. Helaas is tijdens de Grote Noordse Oorlog de burcht verwoest.

Na dit bezoek rijden we verder richting de Russische grens. Op een uitkijktoren kijken we uit over het Seto land.  De Seto zijn een inheems Finns volk dat traditioneel woont in Setomaa, een regio die zich uitstrekt over het zuidoosten van Estland en het noordwesten van Rusland. Hierna rijden we door naar een parkeerplaats aan de rivier Piusa, vanwaar onze rondwandeling van een kleine 10 km start. Het eerste deel gaat over kleine bospaadjes, die steil op en neer de rivier volgen langs kliffen. Na het verste punt volgt onze route bredere bospaden, waar we heel veel bosbessen weten op te peuzelen. Op het einde van de route krijgen we nog een heerlijk toetje in de vorm van frambozen👌. Karin leeft zich onderweg uit in het fotograferen van de lichtinvallen op het mos en de bomen.

Na deze heerlijke afwisselende wandeling, rijden we naar het Obinitsa meer om het zweet van ons af te spoelen. Hierna willen we een 800 meter lange weg door Rusland rijden, waar je geen visum voor nodig hebt, maar ook niet mag stil gaan staan (zie het rode lijntje in de foto). Helaas is deze weg afgesloten vanwege “wegwerkzaamheden”. Bij Varska op de grens met Rusland bekijken we het Seto farm house museum. Erg leuk om eens een oude boerenhoeve van binnen te kunnen bekijken en de mooie klederdracht te aanschouwen. De hoofdtooien zijn het fraaist. Onderweg ziet Gido trouwens nog twee vossen door het akkerlandschap lopen👍. Karin stopt gelijk de auto om ze vast te leggen op beeld. Morgen verlaten we Estland en rijden we Letland weer binnen.