24 juni: het regent vanmorgen😞. Karin heeft vannacht geen klagen gehad; de muziek stond niet hard en om 03.00 lagen de eigenaren van de camping al op bed. Na het ontbijt en een hete douche, vertrekken we richting Riga. Onderweg doen we boodschappen en bij de stadgrens worden er blaastesten gehouden door de politie. Gisteren hebben de Letten feestgevierd en het is dan belangrijk om voldoende vocht binnen te krijgen. Gido mag gelukkig, na geblazen te hebben, doorrijden😉. We parkeren de caravan op camping Riga Riverside, aan de Daugava rivier. Karin had gisteren al gereserveerd, want zoals verwacht is het druk op de stadscamping. We hebben na de lunch even de laatste spetters afgewacht, voordat we op de fiets naar de stad rijden. Aangezien het een nationale feestdag is, zijn er veel attracties gesloten, maar het Riga Getto- en Holocaustmuseum is wel open. Hier wordt de geschiedenis van de Joodse gemeenschap in met name Letland en de tragedie van de Holocaust tijdens de Tweede Wereldoorlog tentoongesteld.  In augustus 1941 besloten de Nazi’s dat de Joodse bevolking van Riga in een getto moest gaan wonen, wat uiteindelijk in oktober voltooid was. Meer dan 30.000 Joden werden hier ondergebracht! Nadat Himmler in juli 1943 de opdracht tot opheffing van alle getto’s gegeven had (vanwege de opstand in Warschau), werden de Joden gedeporteerd naar onder andere Kaiserwald en Auschwitz en was het getto eind november volledig leeg. Het blijft onbegrijpelijk om te beseffen hoe wreed mensen met elkaar kunnen omgaan.

We fietsen een klein stukje door de voormalige Joodse wijk en langs de resten van de Synagoge. Deze werd in 1941 door de Nazi’s in brand gestoken met 400 mensen erin die levend zijn verbrand. Gelukkig gebeuren deze dingen tegenwoordig niet meer in Europa. Of toch nog wel? Zoek maar eens op vakbondshuis Odessa 2 mei 2014.

Uiteindelijk komen we op een terrasje terecht in het hart van de oude stad. Het is gezellig en niet al te druk op straat. Karin hoopt morgen met een strakblauwe lucht een paar mooie foto’s te schieten. De gebouwen en straatjes lenen zich er voor! Na bij een restaurant gedineerd te hebben fietsen we terug naar de camping. De eerste indrukken van Riga zijn helemaal top!

25 juni: het wordt een drukke dag, want we willen naast een rondje door het oude centrum ook een paar musea bezoeken. We fietsen eerst naar de Jugendstilwijk van Riga. Het hart van deze wijk is het Riga Art Nouveau museum, gevestigd in het voormalige huis van architect Konstantins Pēkšēns. Dit museum biedt een intiem kijkje in het dagelijks leven van een welgestelde Rigaër van het begin van de 20e eeuw, met een authentiek interieur en een spectaculaire wenteltrap. In de wijk zelf staan meer dan 800 gebouwen die we niet allemaal gaan bekijken, maar wat een plaatjes staan er tussen! Dit is op en top genieten😁.

Na een wandeling door de buurt, stappen we op de fiets naar het voormalige KGB hoofdkwartier. Het gebouw diende als hoofdkwartier van de Sovjet geheime dienst van 1940 tot en met 1941 en opnieuw van 1944 tot 1991. Tijdens de Sovjetbezetting werden hier duizenden mensen gevangen gehouden, verhoord en meer dan eens geëxecuteerd. Na de onafhankelijkheid van Letland in 1991 bleef het gebouw lange tijd leegstaan, totdat het in 2014 werd opengesteld voor het publiek.

Na al deze ellende gezien en gelezen te hebben, spoeden wij ons naar een mooi parkje bij de Russische orthodoxe kathedraal met haar mooie gouden koepels en eten we onze meegebrachte boterhammetjes op. Na de welverdiende rust en lunch, fietsen we langs het Letse Vrijheidsmonument (arme soldaten die in de hitte daar stil de wacht moeten houden🥵) en komen we aan in het oude centrum. We gaan nog één museum bezoeken en dat is het is het Zwarthoofdenhuis. Het gebouw werd oorspronkelijk in de 14e eeuw opgericht door de Broederschap van de Zwarthoofden, een gilde van ongetrouwde Duitse kooplieden, en diende als hun vergader- en feestlocatie. De naam verwijst naar hun patroonheilige, de heilige Mauritius die een donkere huidskleur had. Het gebouw werd in 1941 zwaar beschadigd tijdens bombardementen en in 1948 door de Sovjets gesloopt. De huidige reconstructie werd in 1999 voltooid en biedt een mooie kijk in de weelde van de toenmalige kooplieden.

We fietsen verder naar de voormalige Duitse Zeppelinfabriekshallen, waar zich tegenwoordig de markthallen bevinden. Deze markthallen schijnen de grootste van Europa te zijn, maar persoonlijk vinden we kleinere in Barcelona of elders in Spanje mooier. Desalniettemin wandelen we tussen alle uitgestalde levenswaren en eten we er een heerlijk kaneelbroodje en kersenkoek.

We fietsen terug naar het centrum en parkeren deze om te voet verder te struinen door de leuke straatjes. Gisteren was het weer niet goed genoeg voor Karin om mooie foto’s te maken van de oude binnenstad, maar vandaag schijnt de zon volop! Na twee uur wandelen over de keienstraatjes heeft de enkel van Karin er helemaal genoeg van en keren we terug naar de camping. De BBQ kan natuurlijk weer aan en de voetjes van zowel Gido als Karin gaan omhoog. Wat een topdag👍! Riga is echt de moeite waard om te bezoeken.

26 juni: ondanks de drukte op de camping hebben we goed geslapen. Na de koffie en thee gaan we zwemmen in de rivier, zalig! Voordat we vertrekken doen we eerst nog de boodschappen voor de komende dagen, zonder de caravan. Dat scheelt weer een hoop gedoe in de stad😉. Ons doel vandaag is een kanocamping in het NP Gauja, vlakbij het plaatsje Sigulda. Het is een heerlijke plek met veel ruimte, direct aan de rivier. De Gauja is de langste rivier van Letland, met een lengte van 452 kilometer en stroomt volledig binnen het Letse grondgebied, met uitzondering van een 20 kilometer langs grens met Estland. Langs de rivier bevinden zich fraaie kliffen van rood zandsteen, die vanaf het water nog beter te bewonderen zijn. Wie weet is dat een uitje voor morgen. Vandaag gaan we, na de lunch, op de fiets naar de burcht ruïne Tuiraida. We zijn heel erg blij met de elektrische fietsen, want we moeten 11% klimmen om er te komen. De burcht werd gebouwd in 1214 door bisschop Albert uit Riga, nadat een eerdere houten vesting van de Lijflandse heerser Kaupo was verwoest. In de 17e eeuw is de bakstenen burcht gedeeltelijk vernietigd, toen de kruitkamer werd getroffen door de bliksem. 
  

Na het bekijken van de burcht en het genieten van het uitzicht vanaf de hoge toren over het gebied, fietsen we naar Krimuldas landgoed, gebouwd in 1848 door graaf von Lieven. Helaas is alles in verval geraakt, maar het wordt nog steeds voor bruiloften en feesten gebruikt. We fietsen de heuvel af en komen langs Gutmanis grot. Het is de breedste en hoogste grot van de Baltische Staten en trekt vele bezoekers. De opening ontstond meer dan 10.000 jaar geleden door erosie van zandsteen door smeltwater en een ondergrondse bron. Wij vinden het niet veel voorstellen, zeker niet nadat we vorig jaar in Bulgarije enkele immense grotten gezien hebben😉. De middag zit er alweer op, dus het is tijd om onderuit te gaan bij de caravan. Inmiddels hebben we drie buren gekregen en natuurlijk zijn ze veel te dichtbij ons gaan staan, terwijl het terrein immens is. Ach zolang ze geen lawaai maken, hoeft Karin er ’s nachts niet uit😂.

27 juni: we gaan vandaag varen op de rivieren Brasla en Gauja. Om 10.30 worden we bij de camping opgepikt en naar het startpunt van de kanotocht gebracht. De Brasla is een vrij smalle rivier met prachtige rode zandsteenkliffen. Die kun je natuurlijk het best bewonderen vanaf het water! We zijn niet de enigen die op het idee zijn gekomen om te gaan varen vandaag, maar het is gelukkig geen filevaren. Een paar keer komen we vast te zitten in laag water en moeten we of uitstappen, of heel hard duwen met de peddels om ons los te wrikken. De kleine stroomversnellingen en af en toe hele bomen in het water zorgen voor enige voorzichtigheid. Het maakt het allemaal wat spannender zullen we maar zeggen😊. Op een gegeven moment stroomt de Brasla in de Gauja, die veel breder is en kalmer stroomt, zodat we ons af en toe mee laten drijven met de stroming in plaats van te peddelen. Na meer dan vijf uur komen terug op de camping, moe van het zitten en voelen we onze schouderspieren, maar we hebben genoten. Op de camping is het heel druk met allerlei dagjesmensen, die gelukkig ’s avonds weer vertrekken. Rust met een biertje erbij!

28 juni: ook hier in Letland is het aardig heet en koelen de nachten nauwelijks af. Maar we klagen niet! Na het kopje koffie en thee, zwemmen we een stukje in de rivier. Van onze plaats komen we bijna niet vanwege de stroming, maar zo hoeven we ook niet terug te zwemmen😂. Na het ontbijt stappen we op de fiets naar Sigulda. Hier bekijken we de burchtruïne, gebouwd tussen 1207 en 1209 door de Orde van de Zwaardbroeders om de rivier de Gauja te controleren en als tegenwicht tegen de bisschopsburcht Turaida aan de overkant. Ze werd zwaar beschadigd tijdens de Noordse Oorlog (begin 18e eeuw) en is gedeeltelijk gerestaureerd. Daarna fietsen we naar een kleine grot in een mooi rood klif midden in de bossen. Om bij de grot te kunnen komen, moeten we 60 meter afdalen via een steile trap. De drone volgt ons prima. Terug op de camping lunchen we en daarna doen we niets meer. Het is warm en een middagje relaxen is goed voor ons, beweert Gido. De enige activiteit die we verrichten is een 5 minuten wandeling om een ijsje te scoren en daarna even de rivier in. Zo dat was het dan weer voor vanmiddag😊. Na het avondeten gaan we nogmaals de rivier in om fris op bed te gaan liggen. Het dekbed zullen we vannacht niet nodig hebben.

29 juni: Donna is vandaag jarig, dus we bellen natuurlijk even voordat ze naar haar werk gaat🥳. Voordat we de caravan inpakken, duiken we de rivier nog in om te zwemmen. We rijden vandaag naar een vrije kampeerplek aan de rivier Gauja bij het plaatsje Cecis. Het is in de ochtend al behoorlijk warm, dus de airco in de auto gaat aan en we gaan op weg. Onderweg stappen we een paar keer uit en onze eerste stop is het dorp Ligatne. Hier bekijken we cultureel erfgoed in de vorm van een papierfabriek uit 1860 met de daarbij nog intacte houten arbeidershuisjes. Toentertijd was het heel gebruikelijk om bij een fabriek ook huizen te bouwen voor de werknemers. Een goede manier om de werknemers bij het bedrijf betrokken te houden. Wellicht een idee om dit weer te gaan doen, met het huidige woningtekort? De fabriek is dicht, zodat we al snel weer op weg kunnen. In het dorp zijn ook nog grotten uitgehouwen in de rotsen, die als koelkast voor allerlei waren nog steeds worden gebruikt. Helaas is ook de wijnproeverij om 10.00 nog gesloten😞. In de buurt ligt een oude sovjetbunker bunker, die tijdens de koude oorlog dienst deed als centrale commandopost bij een eventuele nucleaire aanval. De bunker was zo geheim dat zelfs de inwoners van Ligatne tot 2005 niet wisten van het bestaan ervan. De enige rondleiding van vandaag is pas om 15.00, dus helaas kunnen we ook deze niet bezoeken. Dat gaat lekker snel zo😂.

Zodoende rijden we verder naar onze vrije kampeerplek aan de rivier. Het terrein wordt gebruikt door kanoërs, die hier hun tentje kunnen opzetten. Maar ook de lokale bevolking komt (vooral in het weekend) kamperen en zwemmen. Wij zetten de caravan netjes aan de rand, zodat de luifel ongehinderd uit kan, want de zon brandt behoorlijk. Gido gaat in de verhitte caravan eieren bakken voor de lunch; het zweet druipt van hem af. Gelukkig kunnen we afkoelen in de rivier! Karin stelt voor om een kleine autorit naar de rivier Amata te maken, lekker met de airco aan. Hier bekijken we de Zvartes klints en wandelen we een klein stukje door het natuurgebied. Op de terugweg halen we nog water voor de caravan, want buiten douchen met de warmte is ook heel erg lekker! De BBQ gaat weer aan en we relaxen in de schaduw totdat de muggen ons naar binnen toe dirigeren. Ach, zo heeft Karin tijd om het blog bij te werken, terwijl Gido voetbal gaat kijken. Morgen schijnt het ook hier minder heet te gaan worden🙏.

30 juni: naast 3 tentjes met kanoërs erin, waren we vannacht helemaal alleen👍. Vanmorgen zijn we vroeg wakker geworden en hebben we de verlenging en de vreselijke strafschoppenserie gezien tussen Marokko en Nederland😧. We hadden beter kunnen doorslapen. Na onze ochtendzwempartij, stappen we op de fiets naar het plaatsje Cecis. Hier staat de middeleeuwse burchtruïne uit begin 13e eeuw. Het kasteel speelde een cruciale rol in de geschiedenis van de Baltische staten, maar raakte zwaar beschadigd tijdens de Lijflandse Oorlog(1577) en de Grote Noordse Oorlog (1703), waarbij het garnizoen het kasteel gedeeltelijk vernietigde om verovering door Russische troepen van tsaar Ivan Grozny, te voorkomen. Hierbij kwamen zo’n 300 burgers om het leven, die hun toevlucht hadden genomen tot het kasteel. In 1777 werd het kasteelgoed gekocht door graaf Carl Sievers en hij liet zijn nieuwe residentiehuis bouwen op de plaats van het oostelijke delen van de verwoeste burcht. Nu huisvest dit landhuis het Historisch Museum van Cēsis , waar alle attributen tijdens de opgravingen en restauraties van de burcht tentoongesteld liggen.

Na het bezoek aan de burcht en het museum, keren we terug naar de caravan, waar we lunchen. Karin heeft nog een belafspraak met de chirurg en vertelt hem dat ze tot nu toe heel blij is met de ingreep. Na de lunch stappen we op de fiets en begeven we ons richting een uitkijkpunt naar de grootste rode zandsteenkliffen van de rivier Gauja, het Erglu kintis. We fietsen door prachtig bos over zanderige bospaden en stuiten op een gegeven moment op blokkades op het pad. We besluiten te voet verder te gaan, maar bereiken het uitzichtpunt niet😞vanwege de begroeiing. We kunnen dus helaas geen dronebeelden van het mooie klif laten zien. Onderweg zien we nog een hert, een pad en een muis😊. We nemen een andere weg terug door de open velden. Het grootste gedeelte is helaas over een wasbord weg. Eenmaal terug bij de caravan duiken we in de rivier, om het zweet en het stof van ons af te spoelen. Het verkoelende windje maakt het vandaag een stuk aangenamer dan gisteren! Later op de avond krijgen we nog gezelschap van twee campers, maar die staan netjes verderop geparkeerd👍.

1 juli: vandaag rijden we richting de grens met Estland, waar we nog een middag en nacht aan het grote meer Burtnieks gaan doorbrengen, gewoon omdat het kan😁. Onderweg stoppen we even bij Liepas Ellite. Deze ongeveer 7000 jaar oude grot is 23 meter lang en is een attractie vanwege zijn boogvormige ingang. Hoewel de ingang van de grot zelf ingestort is, is de unieke boogconstructie nog steeds zichtbaar. De grot fungeerde eeuwenlang als heilige plaats, waar de mensen geloofden in de helende krachten van het bronwater dat eruit stroomt. 

We rijden verder en proberen onderweg één van onze bijna lege gasflessen te vullen bij een LPG station. Helaas hebben ze in Letland een andere aansluiting op de gasflessen, zodat we onverrichte zaken weer op pad gaan. Tegen lunchtijd komen we aan op ons overnachtingsplekje bij een kleine haven. Dit is onze laatste stop in Letland voor nu. Op de terugweg zullen we wederom door Letland reizen, net zoals door Litouwen.